بایسته های حقوق جزای عمومی(1-2-3) نسخه متنی

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

بایسته های حقوق جزای عمومی(1-2-3) - نسخه متنی

ایرج گلدوزیان

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
لیست موضوعات
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

55

قبل از دانشمندان مزبور کيفر منحصراً در رابطه با وقوع جرمي درزمان گذشته مطرح
و معتقد بودند که بايد کيفر قبل از هر چيز مرتکب را از ارتکاب جرم باز دارد. قبل ا دانشمندان مزبور
کيفر منحصراً در رابطه با وقوع جرمي در زمان گذشته مطرح مي شد ولي در مکتب نئوکلاسيک، مجازات در
رابطه با پرهيز از بزهکاري درآينده مرود توجه قرار مي گيرد ولذا کيفر به جاي اينکه به سوي گذشته سوق
داده شود، توجه به آينده دارد و نقش آن بايد پيشگيري از وقوع جرم باشد.

به گفته مونتين(1) کسي را که
اعدام مي کنيم اصلاح نمي کنيم بلکه ديگران را به وسيله او اصلاح مي کنيم.(2) نقش فايده مجازات مورد
توجه تارژه (3) يکي از نويسندگان مجمومه قوانين جزائي فرانسه قرار گرفت، او با مثالي مستقيماً با ضرب
المثل کانت (مذکور در بند الف اين بخش) مخالفت و بيان مي داشت:

بعد از وقوع زشت ترين اعمال در صورتي که
اطمينان حاصل شود از آن زمان به بعد بيم هيچ گونه جنايتي نمي رود، مجازات آخرين فرد بزهکار عمل
وحشيانه و بدون نتيجه اي مي تواند باشد. بنتام و بکاريا ضمن اعتماد در اين که بايد اثر مجازات قبل
ازهر چيز منصرف ساختن بزهکار از ارتکاب جرم باشد در وسايل نيل به اين نتيجه تفاوت نظر دارند.

بکاريا
در کتاب خود تحت عنوان «جرائم و مجازات ها» تأکيد مي کند که قطعيت و حتميت در کيفر واجب اهميت بيشتري
نسبت به شدت و سختي مجازات است. (4) در اين مورد منتسکيو هم با بکاريا اتفاق نظر دارد.

منتسکيو مي نويسد:

«نبايد در مورد انسان ها به راههاي افراطي متوسل شد. با بررسي علت تمامي لاقيدي ها
ملاحظه مي شود که وقوع جرائم ناشي از بي کيفر ماندن جنايات است ونه تعديل و کمي مجازات ها».(5)


1. Montaigne.

3. 2. Penologie et d
oit penitentiai
e R.schmelsk' G.picca p.52

3.Target

4. Becca.4
ia des deltis et des peinefs’ t
aduction f
ancais'dali
on' pa
is' 1821.~

oit penlogie et d
oit penitentiai
e R schmelsk et G.picca p.52
Montesquieu' cite dans penologie et d.5

/ 388