بایسته های حقوق جزای عمومی(1-2-3) نسخه متنی

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

بایسته های حقوق جزای عمومی(1-2-3) - نسخه متنی

ایرج گلدوزیان

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
لیست موضوعات
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

58

ب- ميزان خطر مجرم براي جامعه

پيروان مكتب تحققي با تأكيد در عدم اختيار و اراده آزاد انسان در اعمال خود نتيجه مي گيردند كه موضع
اخلال نظم عمومي و مسؤوليت مجرم بايد به ميزان خطري كه مجرم براي جامعه دارد توجه كرد و براساس ميزان
و درجه حالت خطرناك مجرم تدابيري پيش بيني كرد تا جامعه از خطربزهكاران در امان بماند. بريا تشخيص
حالت خطرناك بزهكار، بايد به طرق علمي و آزمايشهاي پزشكي و رواني متوسل گرديد و اقدامات تأميني را
به جاي مجازات به كار برد.

بدين ترتيب دفاع اجتماعي با اقدامات پيشگيري تأمين مي شود و اين اقدامات ازيك طرف مبتني بر تدابير
فردي (اقدامات تأميني) است و ازسوي ديگر مبتني بر تدابير اجتماعي مي باشد كه آنريكو فري آنها را
«سوبستيتو » براي كيفر مي نامد.

اقدامات تأميني نه تنها نسبت به بزهكاران قابل اجراست بلكه نسبت به كساني هم كه هنوز مرتكب جرم نشده
ولي احتمال ارتكاب جرم در آينده به وسيله آنان هست باز قابل اعمال است، وقتي موضوع مربوط به جانيان
اصلاح ناپذير است (جانيان مادرزاد، مختل المشاعر و به عادت) اقدامات تأميني طردكننده قطعي از قبيل
مرگ، تبعيد دائمي يا نگهداري دريك مؤسسه اختصاصي يا در بيمارستان مطرح است.

در مورد جانيان اتفاقي
كه تحت تأثير اوضاع و احوال خاصي مرتكب جرم مي شوند، بايد به جاي مجازاتهاي سلب آزادي متوسل به
مجازاتهاي محدود كننده آزادي شد و با اعمال يك سياست كيفري مناسب از فساد اخلاقي آنان جلوگيري نمود.

در مورد جانيان احساساتي كه طبق نظر آنريكوفري اشخاصي شرافتمند و گاهي برجسته هستند، مجازات آنان
بي فايده است و احساس پشيماني آنان كافي است. بنابراين مي توان در مورد آنان به الزام به جبران خسارت
وارده اكتفا نمود حداكثر، آنها را وادار نمود كه به طور موقت دور از محل ارتكاب جرم يا محل اقامت


مجني عليه و يا خانواده او بسر برند. اما در مورد اقدامات و تدابير پيشگيري عمومي بايد چنين اقداماتي
به منظور مبارزه با علل بزهكاري مطرح شود و برنامه هاي وسيع سياست اجتماعي براي حفاظت طفوليت، نژاد
و اخلاقيات تنظيم شود.

ج- تدابير فردي متناسب با خطر اجتماعي بزهكار

تدابير فردي بايد تنها با توجه به ماهيت و اهميت خطر اجتماعي فرد بزهكار درنظر گرفته شود ونه شدت و
اهميت جرم ارتكابي. فردي مي گفت جنايت مطرح نيست بلكه وجود
جاني مطرح است. بنابراين در طبقه سنتي جرائم به جنايت، جنحه وخلاف بايد به طبقه بندي مجرمين نيز
اقدام نمود. همچنين مجازاتها كه نوع و مقدار و مدت آنها از قبل به وسيله قانون معين گرديده بايستي
جاي خود را به اقدامات تأميني نامعين در زمان بدهند.

/ 388