بلاها و بلا دیدگان نسخه متنی

بعضى از شما بندگان را سبب آزمايش بعضى ديگر گردانيديم.

آنچه كه از اين دو آيه و نظاير آن استفاده مىشود اين است كه انسانها با همديگر تفاوت دارند. اين تفاوتها ممكن است مادّى باشد، از قبيل: ثروت، دارايى، قدرت و توانايى. و يا معنوى، مانند: تقوى، پاكدامنى، علم و دانايى. اين تفاوتها نبايد سبب تفاخر باشد بلكه وسيله امتحان و آزمايش است. ثروتمند با سرمايه آزمايش مىشود و فقير با فقر. ثروتمند وظيفه دارد از دارايى خويش انفاق كند و دست افتادگان را بگيرد. فقير هم نبايد نسبت به چيزى كه ندارد تأسّف بخورد و حسادت كند. چرا كه اين دو وسيله آزمايش يكديگرند. همچنين است عالم و جاهل، قوى و ضعيف و غيره. رسول اكرم (صلّى الله عليه وآله وسلّم) فرموده‏اند:

«فقير سبب آزمايش غنى و ضعيف وسيله امتحان قوى خواهد بود.»(1)

اميرالمؤمنين (عليه السلام) هم در اين باره فرموده‏اند:

1 ـ «الفقير عند الغنى فتنة، و الضّعيف عند القوى فتنة» ميزان الحكمة: ج 7، ص 391.