بلاها و بلا دیدگان نسخه متنی

انسان مخلوقى طبعاً سخت حريص و بىصبر است، چون شرّ و زيانى به او رسد سخت جزع و بىقرارى مىكند، و چون مال و دولتى به او رو كند (بخل ورزد و) منع (احسان) نمايد.

اين بىقرارى كه در آيه فوق به آن اشاره شد، گاهى اوقات به حدّى است كه سخنان كفرآميز بر زبان جارى مىكند. مخصوصاً زنها كه در كوچه‏ها راه افتاده و در مرئى و منظر گريه و زارى مىكنند و چندان توجّهى هم به حجاب و پوشش خود ندارند. گريه در مرگ عزيزان مانعى ندارد. پيامبر (صلّى الله عليه وآله وسلّم) در شهادت حمزه (عليه السلام) گريه كرده و ديگران را تشويق فرموده‏اند تا براى او مجلس عزا اقامه كنند.(1) آن حضرت همچنين در شهادت جعفر بن ابيطالب (عليه السلام) آنقدر گريه كرده‏اند كه دانه‏هاى مبارك اشك بر گونه‏هاى آن حضرت مىچكيد.(2) زهرى اطهر (عليها السلام) در رحلت پيامبر (صلّى الله عليه وآله وسلّم) (3) و على (عليه السلام) در شهادت زهرا (عليها السلام) گريه كردند.(4) ولى گريه آنها به خاطر فقدان نعمت

1 ـ سيره ابن هشام، داراحياء التراث العربى، بيروت ـ لبنان، ج 3، ص 104.

2 ـ بحارالانوار: ج 21، ص 54 و 55.

3 ـ بحارالانوار: ج 43، ص 175.

4 ـ نهج‏البلاغه: خ 193 ص 651.