بیشترتوضیحاتافزودن یادداشت جدید
صفحهى 132بعد از آن كه اين مذكور شد مىگوئيم: ظاهر اين است كه عدول در جميع أقسام مذكوره جائز بوده باشد نظر به عموم صحيحه حلبى كه فرموده «من افتتح سورة ثم بدا له أن يرجع في سورة أخرى فلا بأس» لكن ظاهر اين است در صورتى كه عدول از غير موظف به موظف بوده باشد، به علاوه جواز عدول در اين مقام مستحب بوده باشد.پس چنانچه آن شخص در اين مقام مثاب و مأجور مىشود به جهت قرائت سوره موظفه همچنين مثاب و مأجور خواهد بود به جهت نفس عدول در چنين صورت، به خلاف آن كه هرگاه عدول از موظف به غير موظف بوده باشد، در اين صورت عدول محض جواز و رخصت خواهد بود استحباب و فضيلتى نخواهد داشت، بلكه في حد ذاته مرجوح است، بلى شايد به أسباب خارجه راجح شود لكن كلام في نفسه است.و اما هرگاه عدول از موظف به موظف بوده باشد، پس در اين مقام حكم به رجحان به عنوان اطلاق ممكن نيست، گاه است موظفين متساويند در فضيلت و گاه است مختلفاند. و در صورت اختلاف گاه است معدول اليه راجح است از معدول منه، و گاه است به عكس اين است.مخفى نماند آنچه مذكور شد از اول تا در اين مقام در صورتى بود كه سوره
لطفا منتظر باشید ...
