تحفة الابرار الملتقط من آثار الائمة الاطهار علیهم السلام جلد 2

‌صفحه‌ى 217

شرعى، اگر چه شرطيت اين ثابت است در جميع صلوات، مندوبه بوده باشد يا مفروضه، لكن واجب به وجوب شرعى بودن مختص به صلوات مفروضه است، بلكه به علاوه وجوب دو سجده در هر ركعت از ركعات صلوات مفروضه از اجزاى ركنيه نيز هست كه اخلال به هر دو موجب بطلان نماز است اگر چه سهوا بوده باشد، و همچنين زيادتى هر دو، فرقى در اين باب نيست ما بين اين كه نماز دو ركعتى بوده باشد يا سه ركعتى يا چهار ركعتى، ما بين اين كه در ركعتين اوليين بوده باشد يا اخيرتين، و اين مشهور ما بين أصحاب و مختار ما بين اقوال است.

قول ثانى: تفصيل است ما بين نسيان سجدتين در ركعتين أخيرتين از صلوات رباعيه و غيرهما، در اول موجب بطلان نماز نمى‏شود، به خلاف ثانى، حاصل اين قول راجع به اين است كه نسيان سجدتين در صلوات ثنائيه و نماز سه ركعتى و در دو ركعت اوليين از نماز چهار ركعتى اگر چه موجب بطلان هست، لكن در أخيرتين از نماز چهار ركعتى چنين نيست.

بلكه هرگاه در ركعت ثالثه از نماز چهار ركعتى دو سجده را فراموش كرد متذكر نشد مگر بعد از دخول در ركوع ركعت رابعه، در اين وقت اسقاط ركوع مى‏نمايد، مى‏رود به سجود و اتيان به دو سجده مى‏نمايد، اين ركعت را ركعت ثالثه قرار مى‏دهد، بعد از آن اتيان به ركعت رابعه مى‏نمايد، نماز صحيح و حاجت به اعاده نيست، اين قول را مرحوم شيخ در جمل و مبسوط اختيار فرموده، و مرحوم ابن حمزه با ايشان در اين قول موافقت فرموده.

قول ثالث: مثل قول ثانى است بدون تفصيل بين صلوات، يعنى نسيان سجدتين موجب بطلان نماز نمى‏شود مطلقا، خواه نماز دو ركعتى بوده باشد