بیشترتوضیحاتافزودن یادداشت جدید
بصيرت چنان كور شده بود كه نمىدانست اين يك معجزه است. امواج دريا فرعون و لشكرش را در خود فرو برد.فَغَشِيَهُمْ مِنَ الْيَمِّ ما غَشِيَهُمْ دريا چنان كه بايد آنان را در خود فروپوشيد.»تعبير قرآنى اين است كه وضعى كه فرعون و لشكريانش در آن گرفتار آمده بودند چنان وحشتانگيز بود كه به وصف در نمىگنجد.[79] عبرتى كه از اين وضع مىگيريم اين است كه:وَ أَضَلَّ فِرْعَوْنُ قَوْمَهُ وَ ما هَدى فرعون، قومش را گمراه كرد نه راهنمايى.»آرى، اين داستان به اينجا انجاميد كه ضلالت حاكم چگونه باعث ضلالت مردم خواهد شد.[80] براى اين كه بنى اسراييل طغيان نكنند و نعمتى را كه خدا به آنها داده است از ياد نبرند خداوند يادآوريشان مىكند:يا بَنِي إِسْرائِيلَ قَدْ أَنْجَيْناكُمْ مِنْ عَدُوِّكُمْ وَ واعَدْناكُمْ جانِبَ الطُّورِ الْأَيْمَنَ اى بنى اسراييل! شما را از دشمنتان رهانيديم و با شما در جانب راست كوه طور وعده نهاديم.»امنيت مهمترين اساس هر تمدنى است، در حالى كه وحى و قوانين الهى سبب عزت و رستگارى امت است.خدا بر بنى اسراييل منت مىنهد كه آنها را نجات بخشيد و در جانب طور با آنان وعده نهاد.وَ نَزَّلْنا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَ السَّلْوى و برايتان منّ و سلوى نازل كرديم.»«منّ» گونهاى شيرينى است و «سلوى» مرغ بريان است كه براى آنها از آسمان نازل مىشد.[81] هدف نعمتهاى خدا سعادت بشر است ولى گاهى هم سبب انحراف او مىشوند. از اين رو خداى تعالى بنى اسراييل را بر حذر مىدارد و مىگويد: