باز شناسایی یک اندیشه (شهید بهشتی) نسخه متنی

در همين راستا قرآن كريم مي‌گويد فَمَن يَكفُر بالطّاغوت و يؤمِن بالله فقدِ اسْتَمْسَكَ بالعُروهِ الْوُثْقْي لَاانْفِصامَ لَها توجه و ايمان به خدا بايد زنده بماند تا كمكي باشد براي لحظات بسيار خطرناكي كه انسان به هيچ شكل در ميدان جاذبه ها در خود تعادل نمي‌يابد و اينجا است كه عبادت و نماز و نيايش براي مسلمان نقش بازدارندگي از زشتي‌ها و ناپسندي‌ها را ايفا مي‌كند پس راه‌هايي كه اسلام براي جلوگيري از سقوط به انسان‌ها نشان مي‌دهد اين است.

داشتن يك ايمان زنده كه خدا همواره در زندگي‌ات حضور داشته باشد، نيايش و زنده و عبادتي كه ذكر باشد و ياد خدا را در دل زنده نگه دارد دل‌ها با ياد خدا در راه مي‌مانند و از لغزش مصون نگه داشته مي‌شوند هوشياري و آگاهي و معرفت و ادامه پي‌گير در افزايش آگاهي‌ها نسبت به جهان هستي، نسبت به مبدأ و معادِ هستي و نيز نسبت به عوامل دگرگون كنندة هستي مي‌تواند كمك در اين راه باشد.

و علاوه بر اين

پيوند با امام، با الگو، با رهبر نمونه پيوند با انسان نمونه مي‌تواند عامل مؤثري باشد كه انسان را در راه نگه دارد.

بنابراين، يكي از مواضعي كه امت و رهبري در جامعة مسلمين در آن موضوعيت پيدا مي‌كند ايجاد پيوستگي ميان فرد مسلمان با جامعه‌اي است كه تحت راهبري انساني نمونه و الگو در صراط الهي گام برمي‌دارد و از همين جا است كه اين بحث به موضوع جامعة اسلامي و رهبري آن مرتبط مي‌شود اما پيش از اينكه به توضيح اين مطلب از ديدگاه آيت‌الله بهشتي بپردازيم، سؤالي مطرح مي‌شود و آن اينكه خداوندي كه از اوصاف او قدرت بي‌كران و كامل است از چه روي انسان را چنين آفريده و چرا انسان بايد متحمل اين مشقت‌هاي بزرگ و اين رنج‌هاي مهيب شود؟ آيا ممكن نبود كه حضرت احديت اراده مي‌فرمود و مشكلات را يك به يك از پيش پاي او برمي‌داشت و او را از نگرانيِ سقوط و دغدغة خطرات كوچك و بزرگ آسوده مي‌ساخت؟ مشابه اين سؤال در هنگام مطالعة تاريخ نهضت اسلام به ذهن خطور مي‌كند، خصوصاًُ آنجا كه فتنه‌هاي پنهان، موانع بزرگ در پيش پاي مسلمانان به وجود مي‌آورد و از اين جمله است مسألة رحلت پيامبر ص و تعيين رهبري در جريان سقيفة بني‌ساعده بارها اين سؤال مطرح شده است كه چرا موانعِ بازدارندة پنهان از نظرها، به فرمان باري تعالي، از ميان برداشته نشد تا ثمرة شيرين نهضت اسلام از آفات و بليّات سهمگين مصون بماند؟ اين سؤال مبحث ارابطة انسان و مشيّت الهي را پيش مي‌كشاند كه در اينجا اشارتي مختصر در باب آن مي‌آيد آيت‌الله بهشتي ره در ذيل تفسير ِ آياتِ 26 و 27 سورة آل‌عمران پاسخ اين سؤال را به طور مبسوط مطرح مي‌كنند، كه در خلاصة آن چنين است.

مطلب اول در سرتاسر عالم هستي حتي در ميدان عمل و اختيار و انتخاب بشر، گوشه‌اي كه از ميدان قدرت خدا بيرون باشد وجود ندارد.

چه خوب و چه بد، چه زشت و چه زيبا، چه طاعت و چه گناه، همه و همه در قلمروِ قدرتو مشيت خداوند قرار دارد صاحب اراده‌اي كه اراده‌اي مستقل و كامل در برابر ارادة حق داشته باشد در عالم هستي از ديدگاه جهان‌بيني توحيدي وجود ندارد.