پيامدهاى اسراف و تبذير - اخلاق اقتصادی و سیاسی نسخه متنی

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

اخلاق اقتصادی و سیاسی - نسخه متنی

علی‌اصغر الهامی ‌نیا، نعمت‌ا... یوسفیان، تقی حسینی؛ تهیه‌کننده: پژوهشکده تحقیقات اسلامی نمایندگی ولی فقیه در سپاه

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

و ـ نافرمانى خدا

مقدار مال و نيرويى كه صرف نافرمانى و معصيت خدامى شود، اسراف محسوب مى شود، هر چند كم باشد.

امام صادق (ع ) فرمود:

كـسـى كـه در غـيـر راه اطـاعت خداوند، خرج كند، تبذير كننده است و كسى كه در راه خدا خرج كند ميانه
رو است .(157)

پيامدهاى اسراف و تبذير

الف - دنيوى

1ـ فـقـر ومـحـرومـيـت

بـى تـوجهى در مصرف و زياده روى در آن ، سبب فقر و محروميت گشته ، انسان را به
هلاكت مى رساند. على عليه السلام در اين باره مى فرمايد:

( سَبَبُ الْفَقْرِ الاِْسْرافُ) (158)

اسراف كردن سبب فقر و محروميت است .

2ـ ضـرر جـسـمى

بعضى از اقسام اسراف ، سلامتى جسم را به خطر انداخته ، سبب بيمارى آن مى گردد. پيامبر
اكرم صلى الله عليه وآله فرمود:

( إِيّاكُمْ وَالْبِطْنَةَ، فَإِنَّها مَفْسَدَةٌ لِلْبَدَنِ وَ مُورِثَةٌ لِلسُّقْمِ...) (159)

از پرخورى ( واسراف در خوردن ) بپرهيزيد، زيرا سبب فساد بدن و بيمارى است .

بـه گـردش درآوردن زندگىِ مسرفانه خود، رشوه مى گيرد، دروغ مى گويد، عفّت و شخصيت خـود را از دسـت
مـى دهـد، بـه وعده ها وفا نمى كند، نعمتهاى خدا را كفران مى كند و در نتيجه اين سـقـوط اخـلاقى ،
خسارات وارده بر خود رانمى تواند جبران كند. على عليه السلام در اين باره مى فرمايد:

( وَيْحَ الْمُسْرِفِ ما اءَبْعَدَ عَنْ صَلاحِ نَفْسِهِ وَاسْتِدْراكِ اءَمْرِهِ) (160)

واى بر مسرف ، چقدر دور است از اصلاح نفس خود و جبران خسارت آن .

4ـ ضـررهـاى معنوى

اسراف در بعضى موارد، اثرات نامطلوب معنوى از خود به جا مى گذارد. بطور نمونه ، دو
مورد را ذكر مى كنيم :

خاموشى نور معرفت از دلها: پيامبر اكرم صلى الله عليه وآله فرمود:

( لا تَشْبَعُوا فَيُطْفى نُورَ الْمَعْرِفَةِ مِنْ قُلُوبِكُمْ) (161)

در حدّ سيرى نخوريد، كه نور معرفت در دلهاى شما خاموش مى شود.

قساوت قلب و هيجان شهوت : امام صادق عليه السلام فرمود:

( لَيْسَ شَىْءٌ اَضَرَّ بِقَلْبِ الْمُؤْمِنِ مِنْ كَثْرَةِ الاَْكْلِ وَهِىَ مُورِثَةٌ
شَيْئَيْنِ: قَسْوَةُ الْقَلْبِ وَهَيَجانُ الشَّهْوَةِ) (162)

بـراى قـلب مـؤ من ، چيزى زيانبارتر از پرخورى نيست ، (زيرا) پرخورى قساوت قلب و هيجان شهوت را در پى
دارد.

ب ـ اخروى

1ـ نـابـودى عـمـل خير

اسراف و تبذير، باعث فقر و محروميت در زاد و توشه اُخروى مى گردد. على عليه
السلام فرمود:

( اَلاِْسْرافُ يُفْنِى الْجَزيلَ) (163)

اسراف ، حسنات را نابود مى كند(همان گونه كه نابودى امكانات را نيز در پى دارد).

زشتى اسراف ، در حدى است كه برخى كارهاى نيك را هم تحت الشعاع قرار مى دهد و آن را بى اثـر مـى سـازد
بـطـور مـثـال ، بـذل و بخشش ، كارى خدا پسندانه و نيكوست ، ولى اگر در آن اسراف شود زشت و ناپسند مى
گردد. على (ع ) در اين باره مى فرمايد:

( اَقْبَحُ الْبَذْلِ السَّرَفُ) (164)

زشت ترين بخششها بذل درحد اسراف است .

/ 78