تاءثير فقر بر اخلاق - اخلاق اقتصادی و سیاسی نسخه متنی

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

اخلاق اقتصادی و سیاسی - نسخه متنی

علی‌اصغر الهامی ‌نیا، نعمت‌ا... یوسفیان، تقی حسینی؛ تهیه‌کننده: پژوهشکده تحقیقات اسلامی نمایندگی ولی فقیه در سپاه

نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
افزودن یادداشت
افزودن یادداشت جدید

تاءثير فقر بر اخلاق

بـطـور قـطـع ، تنگدستى پيامدهاى ناگوارى دارد كه بر ا خلاق فردى واجتماعى نيز اثر مى گذارد. حضرت
على عليه السلام مى فرمايد:

(اَلْعُسْرُ يُفْسِدُ الْاءَخْلاقَ) (205)

سختى وتنگدستى ، اخلاق را فاسد مى كند.

وباز مى فرمايد:

(ضَروُرَةُالْفَقْرِ تَبْعَثُ عَلى فَظيعِ الْاءَمْرِ) (206)

شدّت احتياج ،انسان رابه كارهاى ناروا وا مى دارد
در اينجا به بيان برخى از تاءثيرات فقر بر اخلاق مى پردازيم :

الف ـ زيادى گناه وخطا

گـنـاه ، عـوامـلى دارد كـه يـكـى از آنها فقر است ، وهمان طورى كه درگذشته اشاره كرديم ، در انسان
فقير زمينه برخى از گناهان بيشتر است . حضرت على (ع ) مى فرمايد:

( لا تَلُمَّ اِنْساناً يَطْلُبُ قُوتَهَ، فَمَنْ عَدِمَ كَثُرَ خَطاياهُ) (207)

كسى راكه دنبال لقمه نانى مى گردد، ملامت نكن ، چون آن كس كه ندارد،خطايش زياد مى شود.

امام صادق عليه السّلام فرمود:

(غِنىً يَحْجُزُكَ عَنِ الظُّلمْ، خَيْرٌ مِنْ فَقْرٍ يَحْمِلُكَ عَلَى الاِْثْمِ) (208)

بى نيازى كه تو را از ظلم باز دارد، بهتر است از فقرى كه تو را به گناه بكشاند.

در اين كلام گهربار، علاوه بر اينكه ثروت با تهيدستى مقايسه شده ، تصريح شده است كه تنگدستى ، زمينه
گناه است .

سعدى گويد:

(اغلب تهيدستان ، دامن عصمت به معصيت آلايند و گرسنگان نان ربايند.

با گرسنگى ، قوّت پرهيز نمانداِفلاس ، عنان از كف تقوا بستاند) (209)

ب ـ ذلّت و خوارى

يـكـى ديـگـر از آثـار فـقـر بـر اخـلاق ، ذلّت و خـوارى است . انسان فقيرى كه قانع و صابر نباشد، و
به خاطر تهيدستى ، دست نياز به سوى ديگران دراز كند، از چشم ديگران مى افتد، و در نظر آنان خوار و
ذليل مى گردد. حضرت على عليه السّلام مى فرمايد:

(اَلْفَقيرُ حَقيرٌ لا يُسْمَعُ كَلامُهُ) (210)

انسان تهيدست ، خوار است و كسى به حرفش گوش نمى دهد.

حضرت امام سجّاد (ع ) در روز عرفه عدّه اى را ديد كه تكدّى مى كردند، فرمود:

ايـنها بدترين خلق خداهستند، مردم رو به خدا آورده ، تضرّع مى كنند و اينها رو به مردم آورده ، گدايى
مى كنند.(211)

حضرت على (ع ) فرمود:

( اَلْقِلَّةُ ذِلَّةٌ) (212) نادارى ، باعث ذلّت است .

ج ـ عاجز بودن از انجام عبادات

بـرخـى از عـبـادات هـسـتـنـد كـه انـجـام دادن آنـهـا بـسـتـگـى بـه مال و ثروت دارد. انسان فقيرى
كه مال ندارد، بسيارى از عبادات را نمى تواند انجام دهد.

پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه وآله در دعا مى فرمايد:

( بـارِكْ لَنـا فـى الخُبْزِ وَلا تَفَرَّقْ بَيْنَنا وَ بَيْنَهُ فَلَوْ لاَالْخُبْزُ ما

صَلَّيْنا وَلا صُمْنا وَلا اَدَّيْنا فَرائِضَ رَبِّنا) (213)

(خـدايـا!) براى ما، در نان ، بركت قرار ده و ميان ماو آن جدايى مينداز، اگر نان نباشد، مانه مى توانيم
نماز بخوانيم و روزه بگيريم و نه واجبات الهى را ادا مى كنيم .

سعدى دراين باره چنين سروده است :




  • زكات و فطره واعتاق و هدى و قربانى
    توكى به دولت ايشان رسى كه نتوانى
    جزاين دوركعت وآن هم به صدپريشانى (214)



  • توانگران را وقف است و نذر ومهمانى
    جزاين دوركعت وآن هم به صدپريشانى (214)
    جزاين دوركعت وآن هم به صدپريشانى (214)



/ 78