ج ـ خرابى آخرت - اخلاق اقتصادی و سیاسی نسخه متنی

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

اخلاق اقتصادی و سیاسی - نسخه متنی

علی‌اصغر الهامی ‌نیا، نعمت‌ا... یوسفیان، تقی حسینی؛ تهیه‌کننده: پژوهشکده تحقیقات اسلامی نمایندگی ولی فقیه در سپاه

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

3 ـ حـرص و آز

نـيـازهـاى مـادّى انـسـان ، اشـبـاع نـاپـذيـر اسـت . از ايـن رو، هـرچـه بـيـشـتـر
مال و ثروت جمع كند، حرص و طمع وى افزون مى گردد.حضرت على (ع ) فرمود:

( مَنْهُومانِ لا يَشْبَعانِ: طالِبُ عِلْمٍ، وَطالِبُ دُنْيا) (230)

دو آزمندند كه سير نمى شوند: دانش خواه و دنيا طلب .

4 ـ تـصـوّر جـاودانـگى دردنيا وانكار قيامت

جمع ثروت ، گمان جاودانه ماندن در دنيا را پديد آورده و
تقويت مى كند، چنانكه قرآن كريم عده اى راچنين توصيف مى كند:

(اَلَّذى جَمَعَ مالاً وَعَدَّدَهُ، يَحْسَبُ اَنَّ مالَهُ اَخْلَدَهُ) (231)

آن كه مالى گرد كرد وحساب آن نگه داشت . مى پندارد كه دارايى اش جاويدانش گرداند.

از آنـجـايـى كـه دنـيـاپـرستى باآخرت خواهى درتضادّ است ، دنيا پرست ، منكر جهان آخرت مى شود. قرآن
كريم مى فرمايد:

(وَدَخـَلَ جـَنَّتـَهُ وَهـُوَ ظـالِمٌ لِنـَفـْسـِهِ قـالَ مـا اَظـُنُّ اَنْ تـَبـيـدَ هـذِهِ
اَبَداًَ وَما اَظُّنُّ السّاعَةَ قائِمَةً ... ) (232)

در حـالى كـه بـه خود ستم مى كرد، در باغش گام نهاد و گفت : گمان نمى كنم هرگز اين باغ فانى شود. و باور
نمى كنم قيامت بر پا گردد... .

امام خمينى قدّس سرّه مى نويسد:

(... اگـر مـحبّت دنيا صورت قلب انسان گردد وانس به او شديد شود، در وقت مردن كه براى او كشف شود كه حقّ
تعالى او را از محبوبش جدا مى كند، ومابين او و مطلوباتش افتراق مى اندازد با سخطناكى و بغض به او
(خدا) از دنيا برود.) (233)

ج ـ خرابى آخرت

چـنـان كه گذشت پرداختن به كارهاى مادّى ، وجمع كردن ثروت باعث مى شود تا انسان مرگ را فـرامـوش
كـنـد، و مـعـلوم اسـت كـسـى كه تنها همّ وغمش تكاثر ثروت باشد، هيچ گاه به فكر آخرت خويش نمى افتد
تا سراى جاويد را آباد سازد.

زيانهاى اخروى افزون طلبى از اين قرار است :

سـخـتـى حـسـاب

قـرآن كـريـم بـصـراحـت ثـروت انـدوزى و گـنـجـيـنـه سـازى امـوال را تـحـريـم
كـرده اسـت و بـه مـسـلمـانـان دسـتـور مـى دهـد كـه اموال خود را در راه خدا، و در راه بهره گيرى
بندگان خدا به كار اندازند، و از اندوختن و ذخيره كردن آنها بپرهيزند وگرنه گرفتار عذاب دردناكى
خواهند شد.

(... وَالَّذيـنَ يـَكـْنـِزوُنَ الذَّهـَبَ والْفـِضَّةَ وَلا يـُنـْفـِقـُونـَهـا فى سَبيلِ
اللّهِ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذابٍ اءَليمٍ) (234)

وآنـهـا را كـه طـلا و نـقـره ذخـيـره مى كنند، وآن را در راه خدا انفاق نمى كنند، به مجازات دردناك
بشارت ده .

همچنين مى فرمايد:

(يـَوْمَ يـُحـْمـى عـَلَيـْهـا فـَى نـارِ جـَهَنَّمَ فَتُكْوى بِها جِباهُهُمْ وَ جُنُوبُهُمْ
وَ ظُهُورُهُمْ هَذا ماكَنَزْتُمْ لاَِنْفُسِكُمْ فَذوُقُوا ماكُنْتُمْ تَكْنِزُون ) (235)

و پـهـلوهـا و روزى كـه بـر ايـن طـلا و نـقـره هـا در آتـش دوزخ بـگـذارنـد و بـا آنـهـا صورتها
پشتهايشان را داغ كنند. وبه آنها گوينداين همان چيزى است كه براى خود گنجينه ساختيد، پس بچشيد چيزى
كه براى خود اندوختيد.

/ 78