مواسات وايثار - اخلاق اقتصادی و سیاسی نسخه متنی

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

اخلاق اقتصادی و سیاسی - نسخه متنی

علی‌اصغر الهامی ‌نیا، نعمت‌ا... یوسفیان، تقی حسینی؛ تهیه‌کننده: پژوهشکده تحقیقات اسلامی نمایندگی ولی فقیه در سپاه

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

2 ـ كمىِ زاد و توشه

كسى كه فقط براى دنيا و انباشتن ثروت ، كار مى كند، دستش درآخرت خالى است و عملِ
خيرش كمتر است . حضرت على عليه السّلام فرمود:

ز دنـيـا بـرخـويـشـتن درامان ، پس زندگى خود را در سود ديگران صرف مى كند و آنكه در دنيا بـراى
آخـرت كـار مـى كند وبى آنكه (صرفاً به خاطر دنياى خود) كار كند آنچه براى او مقدّر اسـت از دنـيـا
مـى رسـد، پـس هـر دو بـهـره را جـمـع نـموده و هر دو سرا را به دست آورده است ... .(236)

استاد شهيد مطهرى قدّس سرّه مى فرمايد:

( دنـيا وآخرت تابع و متبوعند، ودنياگرايى ، تابع گرايى است و باعث محروميت ازآخرت است ، وامـّا
آخـرت گـرايـى ، مـتـبـوع گـرايـى اسـت و خـود بـه خـود دنـيـا را بـه دنبال خود مى كشد...) (237)
3 ـ جـهـنـّمى شدن : ثروت زياد و علاقه به آن ، گاهى باعث مى شود كه انسان ، دست از عبادت بردارد وحتّى
با احكام الهى به مخالفت برخيزد.

(ثعلبة بن حاطب ) مردى فقير بود كه مرتّب به مسجد پيامبر صلّى اللّه عليه و آله مى آمد و اصـرار داشـت
كـه پـيـامـبـر(ص )دعـا كـنـد تـا خداوند، مال فراوانى به او بدهد! پيغمبر به او فرمود:

( قَليلٌ تُؤَدّى شُكْرَهُ خَيْرٌ مِنْ كَثيرٍ لا تُطيقُهُ)

مالِ كمى كه شكرش را اداكنى ، بهتر از ثروت زيادى است كه نتوانى حقّش را اداكنى .

بـا اصـرار زيـادِ ثـعـلبـه ، پـيـامـبـر(ص ) بـرايـش دعـاكـرد. مـدّتى نگذشت كه ثعلبه داراى
گـوسـفـنـدان فـراوانـى شـد بـحدّى كه به خاطر رسيدگى به آنها نتوانست به مسجد بيايد، وحتى ناچار
شد ازمدينه خارج شود.

پس از مدّتى رسول خدا(ص ) ماءمور جمع آورى زكات را نزد ثعلبه فرستاد، ولى او از زكات دادن امـتـنـاع
كـرد، ونـه تـنـهـا زكـات نـداد، بـلكـه بـه اصـلِ واجـب بـودن زكـات نـيـز اشكال گرفت .(238)

مواسات وايثار

يـكـى ديـگـر از بـحثهاى مربوط به اخلاق اقتصادى ، مواسات و ايثار است كه دراسلام ازارزش والايى
برخوردار مى باشد كه دراين درس به توضيح آن مى پردازيم :

مواسات (239)

مواسات شركت دادن ديگران دراموال خويش را گويند، به گونه اى كه گويا همه ، اعضاى يك خـانـواده مـى
بـاشـند وتلاش مى كنند تا نيازهاى يكديگر را بر طرف نمايند. طريحى درمجمع البحرين درمعناى مواسات
چنين گويد:

(در حديث آمده است : (مُواساةُ الاِْخْوانِ) وآن عبارت است ازمشاركت و سهيم شدن آنان در روزى ومعاش
) (240). همچنين در صحاح اللغه آمده است :

(بـا او در مـالم بـه مـواسـات رفـتـار كـردم ، يـعـنـى او را در مال ، اسوه خود قرار دادم ) (241)
يعنى انسان بايد زندگىِ خود را چنان تنظيم كند كه با زندگى ساير برادران مؤ منش متناسب باشد و سايرين
را از نعمتهايى كه خداوند به او عطا فرموده ، بهره مند سازد.

در روايـتـى ازامـام حـسـن عـسـگـرى عـليـه السـلام ، از پـدران بـزرگـوارش نقل شده كه اميرالمؤ
منين عليه السلام به مردى يونانى كه درخدمتش اسلام آورده بود، فرمود:

مـرتـبـه تو مى باشد با او نسبت به خويش در مالت به تساوى رفتار كنى و هركه را از آنان در ديـن تـو
برتر است ، در مالت برخويش مقدّم بدارى (ايثار نمايى ) تا خداوند اين معنا را از تـو بـدانـد كـه ديـن
او نـزد تـو بـرمـالت مـقـدّم و اوليـاى او از اهل و عيالت گراميترند.(242)

در روايت ديگرى از امام صادق عليه السلام نقل شده است كه فرمود:

( إِنَّ مـِنْ اَشـَدِّ مـَاافـْتـَرَضَ اللّهُ عَلى خَلْقِهِ ثَلاثاً: اِنْصافُ الْمَرْءِ مِنْ
نَفْسِهِ، حَتّى لا يَرْضى لاَِخـيـهِ مـِنْ نـَفـْسـِهِ اِلاّ بِما يَرْضى لِنَفْسِهِ مِنْهُ
وَمُواساةُ الاَْخِ فِى الْمالِ وَذِكْرُاللّهِ عَلى كُلِّ حالٍ ...) (243)

از سـخـت تـريـن چـيـزهايى كه خداوند بر خلقش واجب فرموده ، سه چيز است : انصاف شخص از خـويـش ،
تااينكه براى برادرش از جانب خود خرسند نشود مگر به آنچه از برادرش برخويش خـرسـنـد اسـت و مـواسـات
بـابـرادر درمـال و بـه يـاد خـدا بـودن در هرحال .

/ 78