وفات سهل - اسوه های نظامی صدر اسلام نسخه متنی

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

اسوه های نظامی صدر اسلام - نسخه متنی

محمد عباسی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
لیست موضوعات
افزودن یادداشت
افزودن یادداشت جدید

آنان به منطقه جايگاه فرماندهى ، امام (ع ) تغيير موضع داد و جايگاه خود را در جناح چپ و نيروهاى تحت امر سهل بن حنيف قرار داد كه اين موضوع نشان دهنده شجاعت و اعتماد به سردارى است كه فرماندهى آنان را به عهده دا+++رد.++(466)

وفات سهل

سردار سپاه علوى ، به همراه اميرمؤ منان (ع ) از نبرد با قاسطين به كوفه بازگشت و پس از عـمـرى تـلاش و فـداكـارى در كـوفـه رحـلت كـرد. امـام (ع ) در سـوگ سهل سخت گريست زيرا او از دوست داشتنى ترين مردم در نزد آن حضرت بود.(467) امام صادق (ع ) فرمود :

عـلى (ع ) بـر جـنـازه سـهـل در پـنـج نـوبـت ، 25 تـكـبـيـر گـفـت . در طـول مـسـيـر تـشـيـيـع ، هـر بـار كـه گـروه جـديـدى مـى آمـدنـد و مـى گـفـتـنـد : نـمـاز بـر سـهـل را درك نـكـرده ايـم ، امـام (ع ) جـنـازه را بـر زمـيـن مـى گـذاشـت و پـنـج تـكـبـيـر مـى گـفت ...(468)

مخنف بن سليم

مـخنف بن سليم ازدى ، از اصحاب پيامبر اكرم (ص ) است كه با بزرگان قبيله اش در محضر آن حـضـرت ايـمـان آورد.(469) مـخـنـف در نـظام علوى ، ساكن كوفه و رئيس قبيله ازد و از اعتماد و اطمينان لازم در نزد اميرمؤ منان (ع ) برخوردار بود. در اين بخش ، به فعاليت هاى او در نبرد با ناكثين و قاسطين آشنا مى شويم .

مـخـنـف در نـبـرد بـا نـاكـثـيـن

مخنف در جنگ با ناكثين ، فرماندهى قبيله (ازد) را بر عهده داشت و پـرچـمـدار آنـان نـيـز بـود. در ايـن نـبـرد ، عـلاوه بـر ازديـان بـسـيـارى از نـيـروهـاى قبايل بحيله ، خثعم و انمار نيز از او اطاعت مى كردند.(470) پـس از مـتـلاشـى شـدن نـاكثين ، اميرمؤ منان (ع ) در جمع بزرگان كوفه حضور يافت و از آنان تـجـليـل كـرد و بـعضى اشراف را به خاطر تعلّل و كوتاهى در يارى رساندن به آن حضرت سرزنش كرد سپس از مخنف و نيروهايش تقدير نمود اين قدردانى نشانه ميزان ايمان ، بصيرت و تعهد عملى مخنف به امامت آن حضرت است .

امـيـرمؤ منان (ع ) در اولين مرحله از اقدامات حكومتى خود، مخنف بن سليم را به استاندارى : رى ، اصفهان و همدان برگزيد.(471)

مـخـنـف در نـبـرد بـا قـاسـطـيـن

آنـگـاه كـه امـيرمؤ منان (ع ) آماده نبرد با قاسطين مى شد. براى اسـتـانداران نامه نوشت و ضمن تبيين اهداف جنگ ، آنان را به جهاد دعوت كرد. در بخشى از نامه اى كه براى مخنف نوشت ، آمده است :

جـهـاد بـا آنان كه از حق روگردانند و در كوردلى و گمراهى غوطه ورند، بر عارفان واجب است ... مـا بـه جـنـگ كـسـانـى كـمـر هـمـت بـسـتـه ايـم كـه در مـيـان بـنـدگـان خـدا بـه كـتـاب او عمل نمى كنند... پس با دريافت نامه ام ، يكى از دوستان مورد اعتماد را به جانشينى برگزين و بـه سـوى ما بيا!

بدين اميد كه با اين دشمن بى پروا رو به رو شويم . ما و شما هيچ كدام از پاداش ‍ جهاد بى نياز نيستيم ...(472) سـردار عـلوى ، حـارث بـن ربـيـع را در اصـفـهـان و سـعـيـد بن وهب را در همدان به جانشينى خود برگزيد و خود به سوى مولايش شتافت .(473) اميرمؤ منان (ع ) در اين نبرد مخنف بن سليم را به پرچمدارى و فرماندهى قبيله هاى : ازد، بجيله ، خثعم ، انصار و خزاعه منصوب كرد.(474) ساير ويژگى ها: مخنف ، فرزند سلحشورى به نام محمد داشت كه در اين نبرد شركت داشت و در جـريـان آزادسـازى حـريـم آب در منطقه زير نفوذ نيروهاى معاويه ، در ركاب پدرش به حماسه آفـريـنـى پـرداخـت و در صـحـنـه هـاى مـخـتـلف ، دلاورى تـحـسـيـن بـرانـگـيـزى از خـود نـشـان داد.(475) در زمـانى كه مخنف كارگزارى (هيت ) و (انبار) را به عهده داشت ، نعمان بن بشير به دستور مـعـاويـه بـه مـنطقه (عين التمر) در قلمرو حكومت نوپاى علوى يورش ‍ آورد تا مردم را مرعوب شـامـيـان كـند. كارگزار منطقه ، مالك بن كعب ارحبى ، از كارگزاران همجوار درخواست كمك كرد. مـخـنـف بـن سـليـم بـا اعـزام 50 نـفـر از رزمـندگان و فرزند دليرش موجب نجات منطقه و فرار مـزدوران مـعـاويـه شد. مالك در نامه اى به

/ 92