شهادت مسلم - اسوه های نظامی صدر اسلام نسخه متنی

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

اسوه های نظامی صدر اسلام - نسخه متنی

محمد عباسی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
لیست موضوعات
افزودن یادداشت
افزودن یادداشت جدید

او گفت : (به خدا سوگند! گريه ام براى خويشتن يا ترس از مرگ نيست . بلكه گـريـه مـن بـه خـاطـر حـسـيـن و آل حـسـيـن (ع ) اسـت كـه ايـنـك رو بـه سـوى كـوفـه نـهـاده اند.)(549)

شهادت مسلم

مسلم را وارد قصر كردند. او با سرفرازى و عزتى كه شايسته يك قهرمان هاشمى بود، غرور و نخوت ابن زياد را زير پا نهاد. سپس از ميان حاضران ، عمر بن سعد را وصىّ خود قرار داد و به او وصيّت كرد :

( قـرض هـايـم را در كـوفـه بـا فـروش زره و شـمـشـيـرم بـپـرداز ، پـيـكـر مـرا از ابـن زيـاد تـحـويـل بـگـيـر و بـه خـاك بـسـپـار. پـيـكـى را نـزد حسين بن على (ع ) بفرست تا به كوفه نيايد.)(550) آنگاه در يك نبرد كلامى ، دودمان كثيف ابن مرجانه را به اطرافيان وى شناساند. و در حالى كه ذكر خداوند را بر لب داشت ، آماده شهادت شد.

بـكـر بـن حمران ، از اوباش كوفه ، به دستور ابن زياد با شمشير، سر مسلم را از بدنش جدا كـرد و پـيـكـر آن پـاكباخته دلاور را از فراز بام به پايين انداخت . مزدوران اموى و مردم بازى خورده ، پيكر آن شهيد را به طناب بستند و هلهله كنان در كوچه ها گرداندند. آنچه موجب شگفتى و درمـانـدگـى ابـن زياد گرديد، عزّت نفس ‍ و مناعت طبع سردار رشيدى بود كه جراحت سراسر وجودش را فراگرفته بود و از شدت تشنگى و خستگى ، رمقى در بدن نداشت . اولحظه اى از ذكـرخدا غافل نبود. تكبير مى گفت و خدا را تسبيح مى كرد واستغفار بر لب داشت . ابن زياد با شگفتى از قاتل مسلم پرسيد: آيا هنگام مرگ نيز افتخار مى كرد؟!(551)

خلاصه درس

مـسـلم بـن عـقـيـل از سـرداران هـاشـمـى عـصـر امـامـت اسـت كـه در مـكـتـب اهـل بـيـت : ، كـمـالات و ارزش هـاى بـى شـمارى را آموخت . او برادرزاده اميرمؤ منان (ع ) و داماد آن حضرت بود و در عصر آن حضرت ، در جنگ ها شركت داشت و در نبرد با قاسطين ، از فرماندهان برجسته سپاه علوى به شمار مى آمد. همچنين در عصر امام مجتبى (ع ) از مدافعان آن حضرت بود.

در عـصـر امـام حسين (ع ) با دعوت كوفيان از امام (ع ) مسلم به عنوان فرد مورد اعتماد آن حضرت مـاءمـوريت يافت تا روانه كوفه شود و از آنان بيعت بگيرد. با توجه به شناختى كه مسلم از سـاختار كوفه داشت ، پذيرش چنين مسؤ وليت حساسى ، نشانه اوج معرفت و شجاعت او در حمايت از حريم امامت است .

پـس از بـيـعـت كوفيان ، به تجهيز و سازماندهى آنان پرداخت . امويان نيز با تغيير استاندار كـوفـه ، بـه تهديد و تطميع و قتل حاميان مسلم پرداختند و با استفاده از اطلاعات عنصر نفوذى خـود، مـركـز فـرمـانـدهـى سفير انقلاب را هدف قرار دادند كه در نتيجه موجب پراكندگى مردم و تنهايى مسلم شد. او در نبردى نابرابر با امويان جنگيد و عاقبت به شهادت رسيد.

پرسش

1 - موقعيت خانوادگى و كمالات انسانى مسلم را ذكر كنيد.

2 - مناصب فرماندهى مسلم در عصر اميرمؤ منان (ع ) را بيان كنيد.

3 - ساختار اجتماعى كوفه را توضيح دهيد.

4 - ابن زياد چگونه از ساختار كوفه به نفع امويان استفاده كرد.

5 - شـريـح قـاضـى چـگـونـه بـه نـهـضـت و بـه مـسـلم بـن عقيل خيانت كرد؟

/ 92