حبيب بن مظاهر - اسوه های نظامی صدر اسلام نسخه متنی

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

اسوه های نظامی صدر اسلام - نسخه متنی

محمد عباسی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
لیست موضوعات
افزودن یادداشت
افزودن یادداشت جدید

را به حق دعوت كرد و به افشاى چهره پليد حاكمان كوفه و دمشق پرداخت . شمر كه از تاءثير سخنان زهير بيمناك شده بود، تيرى به سوى زهير پرتاب كرد ولى زهير همچنان به روشنگرى و اتمام حجت با آنان پرداخت و به تهديدات شمر اعتنايى نكرد تا آنكه از سوى امام حسين (ع ) اين پيام را دريافت كرد و به سوى او بازگشت :

بـرگـرد! بـه جـانـم سـوگـنـد تـو هـمـچـون مـؤ مـن آل فـرعـون نـصـيحت را نسبت به اينان به كمال رساندى !)(603) ز ـ پـس از نـمـاز ظـهـر ، زهـيـر به ميدان شتافت و براى آغاز نبردى شورانگيز اين گونه رجز خواند:

(مـن ! زهـيـر پـسـر قين هستم ! با شمشير از حسين بن على كه فرزند پيامبر است و نيز از عترت پاك و نيكويش دفاع و حمايت مى كنم .)(604) او پس از نبردى قهرمانانه و كشتن يكصد و بيست مزدور اموى به حضور امام (ع ) بازگشت تا از ديـدار آن حـضـرت ، نـيـرو و روحـيـه كسب كند. زهير دوباره به نبرد پرداخت و اين بار دو تن از مزدوران او را به شهادت رساندند. امام (ع ) خود را به بالين او رساند و با ديدن پيكر خونين آن سردار فرمود :

(اى زهير ! خدا تو را از رحمت خويش دور نسازد. خدا قاتلانت را لعنت كند...+.)+(605)

حبيب بن مظاهر

حـبـيـب بـن مـظـاهـر ، از اصـحـاب پـيـامـبـر(ص ) بـود كـه يـك سـال پـيـش از بـعـثـت مـتـولد شـد و جـوانـى اش را در حـكـومـت نـبـوى بـه جـهـاد و فـداكـارى گـذراند.(606) او در عصر علوى (ع ) در شمار ياران خالص و حواريون و شاگردان ويـژه امـيـرمـؤ منان (ع ) قرار گرفت و در علوم و فنونى همچون : فقه ، تفسير، قرائت ، حديث ، ادبـيـات ، جـدل ، مـنـاظـره ، و اخبار غيبى تبحّرى خاص داشت كه مايه شگفتى ديگران مى شد. او حافظ كل قرآن كريم (607) و از حاملان علوم اميرمؤ منان (ع ) بود.(608) وفـادارى و اخـلاصـش بـه امـام عـلى (ع ) مـوجـب شـد كه افتخار عضويت در (شرطة الخميس ) را نصيب خود سازد.(609) حبيب يكى از شجاعان بزرگ كوفه بود كه در تمامى جنگ هاى حكومت علوى افتخار سربازى امام على (ع ) شركت داشت .(610)

حبيب در عصر حسينى (ع )

پـس از شـهادت اميرمؤ منان (ع ) و آغاز سال هاى خفقان امويان ، شيعيان با رايج ترين شيوه هاى سـيـاسـت مـعاويه ،از قبيل : قتل ، حبس ، تبعيد، قطع حقوق و اخراج از كار روبرو بودند. حبيب تا آخر عمر لحظه اى از مسير حق منحرف نشد و در موضعگيرى هاى سياسى و اجتماعى ، تابع حجّت خـدا بود. او يكى از چهار نفرى است كه نخستين دعوت را از كوفه به سوى امام (ع ) فرستاد و هـمـگـام بـا مـسـلم بـن عـوسـجـه ، از عـنـاصـر اصـلى نـهـضـت مـسـلم بـن عقيل در كوفه به شمار مى رفت . با تسلط ابن زياد بر كوفه ، آن دو توانستند در پناه قبيله خود در امان بمانند.(611) مـاءمـوران ابـن زيـاد راه هـاى كـوفه را بسته بودندتا كسى به امام (ع ) ملحق نشود.ولى حبيب و مـسـلم روزهـا مـخـفـى شـده و شـب هـا بـه حـركـت خـود ادامـه دادنـدتـا در كـربـلابـه امـام (ع )پيوستند.(612)

حبيب در كربلا

حـبيب كه تنهايى امام (ع ) و انبوه دشمنان را در كربلا ديد، وظيفه خود دانست كه علاوه بر انجام فـعـاليـت هـاى تـبـليـغـى در مـورد اهداف امام حسين (ع )، به جذب نيرو براى يارى امام (ع ) نيز

/ 92