با کاروان حسینی از مدینه تا مدینه نسخه متنی

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

با کاروان حسینی از مدینه تا مدینه - نسخه متنی

م‍ح‍م‍دج‍واد طب‍س‍ی‌؛ ت‍ه‍ی‍ه‌ک‍ن‍ن‍ده:‌ پ‍ژوه‍ش‍ک‍ده‌ ت‍ح‍ق‍ی‍ق‍ات‌ اس‍لام‍ی‌ ن‍م‍ای‍ن‍دگ‍ی‌ ول‍ی‌ ف‍ق‍ی‍ه‌ در س‍پ‍اه‌؛ م‍ت‍رج‍م:‌ ع‍ب‍دال‍ح‍س‍ی‍ن‌ ب‍ی‍ن‍ش

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

درست است . امام (ع ) اين آزمون ها را تا شب عاشورا ادامه مى دهد.
در ذى حـم طـى خطابه اى به آنان فرمود: ((شما نيك مى بينيد كه چه پيش آمده است ! دنيا ديـگـرگـون گـشـته
و معروفش پشت كرده است ...)) در عذيب ، هجانات و هنگام دريافت خبر قتل قيس صيداوى فرمود: ((... گروهى از
آنان مردند و گروهى در انتظارند و هيچ تغييرى نـكـردنـد...)) هـنـگـامـى كـه نـام كـربـلا را شـنـيـد
فـرمـود: ((ايـن جـا مـحـل فرود آمدن بار و بنه ما است و خون ما در اين جا مى ريزد و قبرهاى ما در اين جا
خواهد بـود.)) در شـب عـاشـورا بـه آنـان اجـازه بـازگـشـت داد و فـرمود: ((... خداوند از سوى من بهترين
پاداش ها را به شما عنايت كند. اينك شب بر شما سايه افكنده است از تاريكى آن اسـتـفـاده كـنيد...)) از
اين گذشته شمارى از افراد را هم به طور خاص آزمود، مانند نافع بن هلال و بشر بن عمرو حضرمى .
از ايـن جـا در مى يابيم كه امام (ع ) در پس اين آزمون ها، هدفى بلندتر از اهداف جنگى را دنـبـال مـى
كـرد و آن يـاران بـرگـزيده ، پاك و صاحبان بصيرت و عزم راسخ خويش را آزموده و بدين طريق بر درجات
آنان افزوده ، به عالى ترين جايگاه هاى آخرت رساند و بـه آنـان مـدال ((سـرورى شـهيدان )) و رتبه
((باوفاترين و بهترين اصحاب )) و درجه ((... عـاشـقـانـى شـهـيـد، كـه نه پيشينيان از آنان پيشى جستند و
نه آيندگان به آنها مى رسـنـد...)) عـنـايـت فـرمـود و سـرانـجـام در شب عاشورا باران فيض امام بر
آنها باريدن گـرفـت و بـا بـرداشـتـن پـرده از پـيـش چـشـمـانـشـان ، منزل و مرتبه شان را در بهشت
به آنان نماياند!
چه باشكوه است سلامى كه در زيارت ((ناحيه )) افتخارش به آنان داده شده است : ((درود بر شما اى بهترين
ياران ، درود بر شما به خاطر صبر و شكيبايى تان ، چه نيكو است سـراى آخرت . خداوند شما را در جايگاه
نيكان جاى دهد. گواهى مى دهم كه خداوند پرده ها را بـرايـتـان كـنـار زد و بـراى شما مكانى هموار
فراهم آورد و به شما عطاى فراوان داد. شـمـا نسبت به حق كاهل نبوديد، شما از ما پيشى گرفتيد و ما در
سراى جاويد به شما مى پيونديم . و السلام عليكم و رحمة اللّه و بركاته .))^(1)
على الشاوى
فصل يكم :
كاروان حسينى در راه عراق
امام حسين (ع ) پس از گذشت بيش از چهار ماه ^(2) يعنى حدود 125 روز اقامت در مكه ، پـس از خـوددارى از بـيعت
با يزيد بعد از مرگ معاويه ، از مكه خارج شد. آن حضرت از احـرام عمره بيرون آمد؛ زيرا بيم آن داشت كه
در مكه دستگير شود و يا آنكه غافلگيرانه پـيـچيده در اثناى مراسم حج ، به قتل برسد و در نتيجه حرمت
خانه خدا شكسته شود. به هـر حـال كـاروان حـسـيـنـى در سـحـرا يـا اوايـل بـامـداد روز هـشـتـم ذى
حـجـّه سال شصتم هجرى به سوى عراق رهسپار گشت .
هفت نكته پژوهشى
1 ـ مـورخـان درباره دوره خروج امام از مكّه مكرّمه اختلاف نظر دارند. برخى نوشته اند كه خروج آن حضرت
در روز سوّم ذى حجّه بود. برخى ديگر تاريخ خروج را هفتم ^(3) و برخى ديگر دهم ^(4) اين ماه نوشته اند. ولى
تاريخ درست خروج امام (ع ) روزه هـشـتـم ذى حـجـّه مى باشد؛ زيرا خود آن حضرت (ع ) در نامه دومش به مردم
كوفه نوشته است : ((... من در روز سه شنبه هشت روز گذشته از ذى حجّه ، روز ترويه ، به سوى شما حـركـت
كـردم ...))^(5) هـمـچـنـيـن از امـام صـادق (ع ) چـنـديـن روايـت نـقـل شده است ^(6) كه امام حسين (ع ) روز
ترويه ، يعنى روز هشتم ذى حجّه ، از مكّه مكرّمه بيرون آمد.
2 ـ هنگام خروج امام حسين (ع ) از مكّه ، كسانى كه از مدينه منوّره با ايشان آمده بودند و نيز آنهايى كه
در راه مدينه ـ مكّه به ايشان پيوستند،^(7) با آن حضرت همراه بودند. بـه جـز مسلم بن عقيل كه حضرت وى را
پيش از خود به كوفه فرستاد و نيز سليمان بن رزيـن كـه امـام (ع ) نـامـه اى بـه وسـيـله وى براى رؤ ساى
اخماس ^(8) در بصره فـرسـتاد.^(9) همچنين همه افراد مشهورى كه در مكّه به ايشان پيوستند هنگام رفتن بـه
عـراق بـا وى هـمـراه بـودنـد، بـجـز قـيـس بن مسهّر صيداوى ، عبد الرّحمن بن عبداللّه اءرحـبـى ،
عـمـّارة بـن عـبـيـد اللّه سـلولى ، كـه امـام (ع ) آنـان را هـمـاه مـسـلم بـن عـقيل (ع ) به كوفه
فرستاد. و نيز سعيد بن عبداللّه حنفى و هانى بن هانى ، كه حضرت ، پـيـش از فـرسـتـادن مـسـلم بـه

/ 715