عرفان اسلامی نسخه متنی

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

عرفان اسلامی - نسخه متنی

حسین انصاریان

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

تحملند ، زيادى از رزِ خود را انفاِ مى كنند ، در راه خدا دوست دارند ، و براى خدا دشمنى مىورزند ،
اينان چراغ هاى روشن حق در اجتماعند ، و اهل نعمت دوست در عالم آخرت و السلام .
امام باقر (عليه السلام) مى فرمايد : در نوشته اى از حضرت على بن الحسن (عليهما السلام) يافتيم :
*ألا إنَّ أنَّ أولياءَ اللهِ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاهُمْ يَحْزَنُونَ . إذا أَدُّوا فَرائِضَ
اللهِ وَأخَذُوا سُنَنَ رَسُولِ اللهِ وَتَوَرَّعُوا عَنْ مَحارِمِ اللهِ وَزَهِدُوا في عاجِلِ
زَهْرَةِ الدُّنْيا وَرَغِبُوا فيما عِنْدَ اللهِ وَاكْتَسَبُوا الطَّيِّبَ مِنْ رِزِِْ اللهِ
لِوَجْهِ اللهِ لا يُريدُونَ بِهِ التّفاخُرَ وَالتَّكاثُرَ ثُمَّ أنْفَقُوا فيما يَلْزِمُهُمْ
مِنْ حُقُوِ فاولئِكَ الَّذينَ بارَكَ اللهُ لَهُمْ فيما اكْتَسَبُوا وَيُثابُونَ عَلى قَدَّمُوا
لاِخِرَتِهِمْ .*
امام اين آيه از قرآن را نوشته بودند :
آگاه باشيد ، اولياء خدا را خوف و حزنى نيست ، آنگاه اين آيه را بدينصورت توضيح داده بودند :
اولياء خدا را اين علامات در كار است : ادا كننده واجبات حقند ، اخذ كننده سنن رسول الله ، از محارم
خدا در پرهيزند ، به رز و زيور زودگذر دنيا زاهدند ، به آنچه نزد خداست داراى ميل و رغبتند ، حلال
از روزى را كسب مى كنند و قصد تفاخر و تكاثر با آن ندارند ، حقوِ واجب مالى خود را مى پردازند ،
خداوند به كسب آنان بركت داده ، و به آنچه به آخرت فرستاده اند از جانب حضرت حق جزا داده مى شوند .
امام باقر (عليه السلام) مى فرمايد :
موسى بن عمران على نبينا و عليه السلام به پروردگار عرضه داشت : خداوندا برگزيدگان از خلقت
كيانند ؟
پاسخ شنيد ، آنكس كه داراى سخاوت بسيار است ، قول صادقانه دارد ، متواضعانه حركت مى كند ، كوه از
جا كنده مى شود و اينگونه عبادم از راه من منحرف نمى گردند .
عرضه داشت : كدام يك از بندگانت در دار قدس بر تو وارد مى شود ؟ خطاب رسيد : آنان كه به دنيا نظر
ندارند ، حق در قلب آنان است ، صدِ برزبانشان تجلى دارد ، اينان در دنيا زير پوشش من ، و در آخرت در
دار قبس من هستند .
*عَنْ أبي جَعْفَر (عليه السلام) قالَ : سُئِلَ النَّبيُّ (صلى الله عليه وآله) عَنْ خِيارِ
الْعِبادِ فَقالَ : الَّذينَ إذا أحْسَنُوا إسْتَبْشَرُوا ، وَإذا أساؤُوا اسْتَغْفَرُوا وَإذا
اُعْطُوا شَكَرُوا وَإذا ابْتَلَوا صَبَرُوا وَإذا أغْضَبُوا غَفَرُوا .*
امام باقر (عليه السلام) مى فرمايد : از پيامبر سئوال شد ، نيكان از عباد خداوند كيانند ؟ حضرت
فرمود :
زمانى كه نيكى كنند شاد مى شوند ، و هرگاه بدى كنند طلب مغفرت مى نمايند ، چون به آنان نعمتى عطا
شود شكر كنند ، و چون به بلا دچار شوند ، استقامت مى كنند ، و به دقت غضب از طرف خود گذشت
مى نمايند .
در هر صورت اينها حقايقى است ، كه باعث سلامت نفس انسان است و در اين فضاى سالم است كه انسان ، حق
خدا و بندگان خدا را آنچنان كه هست ادا خواهد كرد ، و اين دارندگان اين سلامتند ، كه بايد به قول
حضرت صادِ (عليه السلام) در صدد حفظ آن باشند .
عظمت و كرامت انسان ، پس از ايمان در ارتباط با پاكى نفس او از رذائل و آراستگيش به حسنات است .
الهى قمشه اى آن عارف عاشق ، و حكيم متأله در قصيده مفصلى كه خود تحت اين عنوان آورده : « در بزرگى
و بزرگوارى انسان و ستايش اهل ايمان و نكوهش رقيبان » مى فرمايد :
امشب چه خوش است روزگار من  ***  كآمد به كنار من نگار من
بنشست به باغ دل گل حسنش  ***  برخاست زراه ديده خار من
نقش دل و ديده شد خيال او  ***  بگرفت نهان و آشكار من
آهوئى چشمى چه شير مست افكند  ***  مژگانش پنجه بر شكار من
چشمش كه به غمزه غارت دل كرد  ***  زد خيمه ناز در ديار من

/ 1004