شکوه شعر عاشورا در زبان فارسی نسخه متنی

سيهْ اژدها هُرم و افعى پرست
و بر شانه اش ، مار كبراى مست
پر از هُرم صحراى تفتيده بود

شب رويش ناله ها از عطش
شب سرخ آلاله ها، از عطش
شبى ، چون رجزهاى نام آوران

پر از موج شطِّ جنون در بغل
پر از بوى فرياد خون ، در بغل
نفير بلا، كربلا را گرفت

زمين كر شد از ناله كوس ها
خطر آفرين ناى ناقوس ها
نواى غم كودكان ، سرگرفت

زمين و زمان جمله در تب نشست
پريشان به گيسوى زينب نشست
خطر، سايه افكند بر خيمه ها

و در كودكان ، اضطرابى عميق
فرو رفته در كام خوابى عميق
خدايى ترين بوى بيعت ، نشست

ز هفتاد و دو لاله ، در باغ دين
به امداد فرياد: (هَل مِن معين)
در آن دشت تبدار هنگامه خيز

فقط صحبت از خون و شمشير بود
در اين سو: رجز، بانگ تكبير بود
به ناگاه ، داغ زمين تازه شد