بیشترتوضیحاتافزودن یادداشت جدید
راه نجف وامى كنيمفرمانده آزاده ! آماده ايم ، آماده .هيهات مِنَّا الذَّلَّههيهات مِنَّا الذّلّه .قال رسول اللّه : نور عينىقال رسول اللّه : نور عينىحسينُ مِنّى انا مِن حسينىحسين جا...ن ! كربلاحسين !حسين !حسين جا...ن ! كربلاتمام لاله هاى پر پر مافداى مكتب و پيغمبر ماواى اگر خمينى ، اذن جهادم دهدارتش دنيا نتواند كه جوابم دهدحزب اللّه مى جنگد، مى ميردسازش نمى پذيردلبّيك اللّهم لبّيك ، لبّيك لا شريكَ لكَ لبّيككجاييد اى شهيدان خدايى ؟!بلا جويان دشت كربلايى ؟!خدايا! عاشقم ، عاشق ترم كنسر و جانم فداى رهبرم كنگلى گم كرده ام ، مى جويم او رابه هر گل مى رسم مى بويم او رااى از سفر برگشتگان !كو شهيدانتان ؟ كو شهيدانتان ؟كربلا! كربلا! ما داريم مى آييممى روم مادر! كه اينك كربلا مى خواندممرا عشق حسين ، ديوانه كردهتهى از خويش و از بيگانه كردهنداشتيم توشه راه غريبىتوكّل بر خدا كرديم و، رفتيمزايران ! آماده باشيدكربلا در انتظار استبر مشامم مى رسد هر لحظه بوى كربلابر دلم ترسم بماند آرزوى كربلااى خدا! ما را، كربلايى كنامّت ما را، نينوايى كن (394)
رابطه شعر و شعار و اختلاف آنها
در شـعـر ( كـلام مـخـيـّل و مـوزون و غـالباً مقفّى)و نظم (كلام موزون و هميشه مقفّى)رعايت ضوابط شعرى براى شاعر الزامى است و عدول از اين ضوابط به هيچ وجه جايز نيست . حـتـّى در (شـعـر نـيـمـايـى)نـيـز عـلاوه بـر حـضـور (عـنـصـر خـيـال)نـوعى آهنگ نيز وجود دارد و غالباً از كلمات قافيه نيز نه به صورت نردبانى كـه بـا شـيـوه خـاصـّى اسـتـفـاده مى شود، ولى در (شعار) چنين
الزاماتى وجود ندارد و در طـول مـبـارزات بـى امـان تـوده هـاى مـردمـى بـا حـكـومـت سـتـمـشـاهـى و نـيز در جريان هشت سال دفاع مقدّس ، شعارهايى زبان به زبان مى گشت كه حضور ضوابط شعرى در آنها كمرنگ بود و يا به صورت كلام منثور خودنمايى مى كرد و علّت اين امر را بايد در طبيعت شـعـار جـسـتـجـو كرد كه به صورت خودجوش و از روى عواطف دينى و ملّى بر سر زبان مردم و كوچه و بازار مرتجلاً جارى مى شود.والسّلام
لطفا منتظر باشید ...
