شکوه شعر عاشورا در زبان فارسی نسخه متنی

ماناترين حماسه :

جلال محمّدى ، هنوز بوى (شفق)را از تربت شهداى كربلا مى شنود:

همان شهيدانى كه در يك نيمروز، حماسه تاريخ شيعه را رقم زده اند:

يادى از شهدا:

اگـر شـاعـر ديـروز، از (شـهـادت)تنها يك برداشت ذهنى داشت ، شاعر اين روزگار بى آنـكـه تـلاشـى
كـرده بـاشد، (شهادت)را در (عينيّت)خود مى بيند و با گشودن يكى از دريچه هاى شهودى ، به روايت (ديدنى
ها)ى خود مى نشيند، نه (شنيده ها). كدام شاعرى را مـى شـناسيد كه چشم خود را بر روى واقعيّت ها بسته ،
بيدردانه از كنار صحنه هاى پر شـور جنگ تحميلى بگذرد و يا مشتاقانه براى تماشاى اين پرده هاى زيبا
سراغ رسانه هـاى تـصـويـرى نرود؟! ولى افسوس كه (غبار) را با (آيينه) ، دشمنى ديرينه است و در اين فضاى
غبارآلود، چيزى كه از دست مى رود، فرصت (تماشا) است :

ولى شاعر زمانه ما، با وجود اين همه (دلمردگى ها) و (روزمرّگى ها)، هنوز اميد خود را از دست نداده است :

و هـنـوز بـر ايـن بـاور، پـاى مـى فـشـارد كـه كوفيان زمان در (هجوم خنجرها) جان به در نخواهند برد و
پشت (ذوالفقار) هم براى هميشه (خميده)نخواهد ماند: