بیشترتوضیحاتافزودن یادداشت جدید
خود در مى آورد و به راهى استوار مى كشاند ) ( النساء 174 - 175 ) بمعناى آزادگى همه ى انسانها از قيد اسارت و عبوديت غير خدا نيز هست و اين تعبيرى ديگر از لزوم عبوديت خداست : انسانهائى كه بگونه ئى مقهور سرپنجه ى تسليم و اسارت غير خدايند ( اسارت فكرى و فرهنگى اسارت اقتصادى اسارت سياسى ) با توجه به مفهوم گسترده ى عبادت در چنبر بردگى و عبوديت بندگانى همانند خود گرفتار آمده اند و براى خدا كفو و رقيب گرفته اند توحيد اين شيوه ى زندگى را نفى ميكند انسان را فقط بنده ى خدا ميداند و او را از بندگى و اسارت هركس يا هر نظامى و بطور كلى هر عامل مسلط ديگرى كه در برابر خدا و رقيب و " ند " او باشد آزاد ميسازد پس توحيد در معنا پذيرش سلطه ى خدا و قهرا رد و نفى هر سلطه ى غير خدائى است از هر رنگ و هر نوع و در هر لباس ان الحكم الا لله امر الا تعبدوا الا اياه ذالك الدين القيم حاكميت فقط از آن خداست فرمان داده است كه كسى جز او را عبادت نكنيد اين است آئين استوار ( يوسف 40 ) و قضى ربك ان لا تعبدوا الا اياه پروردگار و صاحب اختيار تو فرمان داده است كه كسى جز او را عبوديت نكنيد ( الاسراء 23 ) بر اين اساس به معناى تكريم و ارزش دادن به انسان نيز هست : عنصر فاخر و ارجمند انسان بسى ارزنده تر از آن است كه اسير و مقهور و ذليل در برابر هر كسى بجز خدا باشد تنها آن هستى مطلق و كمال زيبائى مطلق است كه مى شايد انسان شيفته و ستايشگر و نيايشگر او شود كه اين والاگرائى خود مرتبه اى از والائى است و بجز آن ذات متعال هيچكس و هيچ چيز در رتبتى نيست كه انسان را بنده و ستايشگر خود سازد همه ى بت هاى جامد و جاندارى كه خود را بر مغز و دل و تن انسان تحميل كرده و قلمرو خدا را در پهنه زندگى انسان غاصبانه به تصرف در آورده اند پليديها و پليدهائى هستند كه آدمى را از طهارت و صفاى فطرى اش ساقط
لطفا منتظر باشید ...
