روح توحید نفى عبوديت غير خدا نسخه متنی

گسترده ى واژه هاى " عبادت " و " ربوبيت " و " الوهيت " در قرآن
بدين نتيجه مى توان رسيد كه دائره ء مفهوم
" مدعيان الوهيت " از اين بسى گسترده تر است بطوريكه از موارد بكار گرفتن ماده ء " عبادت " در قرآن بر مى
آيد
عبادت به معناى تسليم و اطاعت بى قيد و شرط در برابر انسان يا هر موجود ديگر است وقتى خود را به
كسى ميسپاريم و بى هيچ قيد و شرطى سر در كمند او مى نهيم
و به ميل و فرمان و اراده ى او حركت مى كنيم و
تسليم او ميشويم
او را عبوديت و " عبادت " كرده ايم و متقابلا هر عامل و نيروئى چه از درون وجود و
شخصيت خود ما و چه عوامل گوناگون بيرون از ما كه ما را بگونه اى رام و مطيع ساخته و تن و جان ما را در
قبضه ء قدرت خود گرفته و انرژى ما را در جهتى كه خواسته به كار افكنده
ما را " عبد " خود ساخته است
آيات زير نمونه ئى از آن موارد است :

در خطاب عتاب آميز موسى به فرعون در آغاز دعوت :

و تلك نعمه تمنها
على ان عبدت بنى اسرائيل آيا اينكه بنى اسرائيل را به عبوديت خود در آورده ئى لطفى است كه منت آنرا بر
من مى نهى ؟ ( الشعراء 22 ) از زبان فرعون و سران و سردمداران رژيمش
خطاب بيكديگر :

انؤمن لبشرين مثلنا
و قومهما لنا عابدون آيا به دو بشر همانند خود ما كه ايل و قبيله شان هم يكسره عبادتگر مايند ايمان
بياوريم ؟ ( المومنون 46 ) از زبان ابراهيم خطاب به پدرش :

يا ابت لاتعبد الشيطان
ان الشيطان كان
للرحمن عصيا پدرم شيطان را عبادت مكن
كه شيطان در برابر خدا نافرمان است ( مريم 44 ) در خطاب عام
خداوند به همه ى انسانها :