روح توحید نفى عبوديت غير خدا نسخه متنی

از " معبود قرار گرفتن " و " معبود " بدرستى تفسير ميشود :

در يك نظام غلط جاهلى كه مردم به دو طبقه ء "
مستكبر " و " مستضعف " يعنى طبقه ئى همه كاره و مسلط و طبعا بهره مند
و طبقه ء ديگرى هيچكاره و فرودست و
قهرا محروم تقسيم شده اند نمودارترين مظهر الوهيت و عبوديت
همين رابطه ء نامتعادل ميان دو طبقه است
براى شناختن و يافتن معبودان و آلهه ء جوامع تاريخى بيهوده نبايد موجود مقدسى از جنس بشر يا حيوان يا
جماد در آن جستجو كرد بارزترين نمونه ء معبود و اله در اين جوامع
همان كسانى هستند كه باتكاء
وابستگى به طبقه ء مستكبر
توده ء مستضعف را تسليم و مقهور سرپنجه ء اسارت خود كرده و در راهى كه به
اشباع آزمندى و جهانخوارگى آنان منتهى مى شود به راهشان افكنده اند در اينگونه جوامع
مذهب واقعى
جامعه " شرك " است زيرا به تعداد همه ء قطب ها و قدرت هائى كه بر مردم فرمان مى رانند و آنان را دست بسته
و چشم و گوش بسته به راهى كه خود خواسته اند مى رانند
بت و معبود و " اله " وجود دارد
شرك يعنى در كنار
خدا يا بجاى خدا كسانى را به الوهيت گرفتن و آنان را اطاعت و عبوديت كردن يعنى :

سر رشته كار و بار
زندگى را به غير خدا سپردن
يعنى :

تسليم هر قطب و قدرت غير خدائى شدن
روى نياز بسوى آنان داشتن و
در
جهت تعيين شده آنان براه افتادن و توحيد
درست در نقطه ء مقابل شرك است :

همه ء اين آلهه و معبودان را
نفى كردن
تسليم آنان نشدن
در برابر سيطره ء قدرت آنان مقاومت كردن دل از كمك و رعايت آنان بريدن و
سرانجام
بر نفى و طرد آنان كمر بستن و با همه ء وجود تسليم خدا شدن و و نخستين شعار همه ء رسولان خدا
آن نفى و اين اثبات است :

و لقد بعثنا فى كل امه رسولا ان اعبدوا الله و اجتنبوا الطاغوت در هر امتى
پيام آورى برانگيختيم كه :

الله را عبوديت كنيد و از طاغوت ( قدرت هاى ضد خدائى ) كناره گيريد ( النحل 36
)