اندوه نابه جا
خداوند به آدمى مىفرمايد:يَابْن َآدَمَ!1. في كُلِّ يَوْمٍ يَاءْتي رِزْقُكَ وَاءَنْتَ تَحْزَنُ،2. وَيَنْقُصُ مِنْ عُمْرِكَ وَاءنْتَ لاتَحْزَنُ؟!3. تَطْلُبُ ما يُطْغيكَ، وَعِنْدَكَ ما يَكْفيكَ!(55)اى فرزند آدم!1. با اين كه در هر روز، رزق و روزى ات برايت مىآيد، باز بر آن اندوهناكى،2. در حالى كه [پيوسته] از عمرت كاسته مىشود، امّا بر آن انديشناك نيستى!3. آنچه را [از ثروت و شهرت و مقام...] كه سبب طغيان و سركشى ات مىشود، مىطلبى [و نزدت موجود است.
اى تو در پيكار، خود را باخته
در زمين مردمان خانه مكن
كيست بيگانه تنِ خاكى تو
كز براى اوست غمناكى تو!
ديگران را تو ز خود نشناخت
كار خود كن، كار بيگانه مك
كز براى اوست غمناكى تو!
كز براى اوست غمناكى تو!