بن خالد حلّى را ـ كه يكى از مصادر «بحار الأنوار» ـ است 1 در حال نشر دارد ؛ همچنين اين مركز ، به پاس ارج نهادن به خدمات علمى اين عالم فرزانه و داشتن سهمى اندك در اين وادى، به تصحيح و عرضه تعدادى از مصادر چاپ نشده ، همّت گماشت و توانست با شناسايى رسالههايى ، دفترهاى چهارم و پنجم «ميراث حديث شيعه» را به آن اختصاص دهد . رسالههايى كه در اين دفتر (دفتر چهارم) از مصادر «بحار الأنوار» منتشر مىشود ، عبارتاند از : 1 ـ التعازى ، از ابوعبداللّه محمّد بن على بن الحسن بن عبدالرحمن علوى حسينى (م 445ق) . حاجى نورى در «الفيض القدسى» كه همراه «بحار الأنوار» به چاپ رسيده ، «التعازى» را يكى از منابعى مىشمارد كه به پيشنهاد يكى از شاگردان مجلسى ، جهت تهيه «مستدرك بحارالأنوار» مورد نظر بودهاست. 2 همچنين وى در «جنّة المأوى» كه در ضمن جلد 53 «بحار الأنوار» به چاپ رسيده ، از «التعازى» مطلبى را نقل كردهاست. 3 2 ـ أدعيّة السر ، نوشته سيد فضلاللّه على بن عبيداللّه راوندى ، از عالمان قرن ششم . علاّمه مجلسى ، در مقدمه كتابْ آن را به عنوان يكى از مصادر آورده 4 و مىنويسد كه تمام آن را نقل خواهد كرد 5 و اجازه روايت آن را براى برخى از شاگردان خود ، صادر 1 - المعجم المفهرس لألفاظ أحاديث بحارالأنوار ، ص 96 (ش 519) . 2 - بحارالأنوار ، ج 105 ، ص 69 . 3 - همان ، ج 53 ، ص 213 . 4 - همان ، ج 1 ، ص 18 . 5 - همان ، ص 36 .