سال 483 ق ، 1 و وفاتش را حدود 572 ق ، 2 بر شمردهاند ومرقدش در ضلع شمالى مسجد جامع كاشان واقع است. او هم عصر ابو الحسين سعيد بن هبهاللّه ، معروف به قطبالدين راوندى (م 573ق) است كه در صحن مقدّس حرم حضرت معصومه عليهاالسلام مدفون است . از آنجا كه راوندى در خاندان علم وفضيلت و فقاهت چشم به جهان گشود، در علوم گوناگون اسلامى ، دستى پر و بهرهاى وافر داشت . او در جوانى محضر علما و استادان بزرگى همچون شيخ طبرسى (صاحب تفسير مجمع البيان) ، شيخ طوسى ، عبدالواحد بن اسماعيل رويانى و بسيارى از بزرگان ديگر را درك كرد ، به طورى كه مشايخ و اساتيد او را تا چهل و هفت تن برشمردهاند . همچنين از محضر پر فيض راوندى شاگردانى همچون شيخ منتجبالدين ابن بابويه (صاحب كتاب «الفهرست» ، م 585ق) ، ابن شهرآشوب مازندرانى (صاحب كتاب «مناقب آل أبي طالب» ، م 588ق) و محمّد بن حسن جهرودى (پدر خواجه نصيرالدين طوسى) استفاده بردهاند . تعداد شاگردان او را تا 29 تن ، نام بردهاند. وى داراى سه فرزند پسر به نامهاى سيد شمسالدين محمّد ، سيد عزالدين على و سيد كمالالدين احمد است كه هر يك ، 1 - لمعة النور و الضياء في ترجمة السيّد أبيالرضا ، السيد شهاب الدين المرعشي النجفي ، ص 45 . 2 - ر . ك: نهج البلاغة عبر القرون كه در مجلّه تراثنا (سال نهم، ربيع الآخر ـ رمضان 1414 ق، ص 161 ـ 188) آمده است. در مورد مولد و وفات راوندى ر.ك: ميراث حديث شيعه دفتر دوم، ص 54 .
لطفا منتظر باشید ...
