دقّت در موارد اختلاف، نشان مىدهد كه در موارد زيادى، روايت از خود مصدر نقل نشده؛ بلكه به واسطه كتاب، مصدر ديگرى آورده شدهاست. چرا كه آنچه در نسخه بوده، بيشتر با مصدر واسطه تطبيق داشتهاست . به علاوه، در مواردى ديده مىشود كه به همان ترتيب و با همان كلماتى كه روايات در مصدرِ واسطه چيده شده ، در نسخه ما نيز به همان ترتيب و يا قريب به آن، ذكر شدهاست . لذا ما نيز موارد اختلاف را فقط نسبت با خود مصدر واسطه آوردهايم و اگر پس از يافتن مصدر اصلى روايت را در آن يافتهايم، اختلافها را با هر دو مصدر ذكر كردهايم و به هر طريق منظور مصدر (در پاورقى)، همان كتاب يا كتابهايى است كه در انتهاى روايت به عنوان مصدر ذكر مىشود و اگر در كروشهها مواردى از مصدر اضافه مىشود، منظورْ تمام مصادرى است كه در پايان روايت معرّفى مىگردد . البته بنا بر آنچه يافت شده، مصادر واسطه در تمام موارد، تنها دو كتاب «كشف الغمّه» و «مناقب آل أبى طالب» است كه معمولاً هرجا در كنار نام مصدر اصلى، نام يكى از اين دو كتاب آورده شده ، روايت از همين دو كتاب نقل شدهاست . شايان ذكر است كه بسيارى از روايات ، غير از مصدر و يا مصادر ذكر شده، مصادر ديگرى هم دارد؛ امّا به جهت آنكه ما درصدد ذكر موارد اختلاف با خود مصدرى بودهايم كه به حسب ظاهر ، روايت از آن آورده شدهاست، در بيشتر موارد، تنها به ذكر همان مصدر اكتفا نمودهايم. كثرت اختلاف نسخه با مصدر، باعث شد روشى اتخاذ كنيم كه