لطفا منتظر باشید ...
3 ـ مير محمّد حسين خاتون آبادى ، صاحب مناقب الفضلاء
مير محمّد حسين خاتون آبادى ، آنگونه كه در طبقات أعلام الشيعة (الكواكب المنتثرة) 1 آمده 2 ، فرزند محمّد صالح ثانى فرزند عبدالواسع فرزند صالح اوّل فرزند اسماعيل اوّل فرزند عماد الدين فرزند حسن فرزند جلال الدين است كه نسبش به امام سجّاد - صلواتُ اللّه و سلامُه عليه ـ منتهى مىشود . وى سبطِ علاّمه مجلسى و شاگرد اوست و در اصفهان منصبِ امامت جمعه و شيخ الاسلامى و وزيرىِ مريم بيگم ، عمّه شاه سلطان حسين (1135 ـ 1105) ، را داشته ؛ هر چند در حمله افغان به اصفهان ، در سال 1135 ، او را گرفتند و آزار دادند و اموالش ستدند ، و پس از آن تزهّد اختيار كرد و به عبادت نشست ، همچنان مرجع دينى بود. هنگامىكه نادر شاه (1169 ـ 1148) بر سر كار آمد و افاغنه را براند ، عثمانيان جز به انضمام ايران به خلافتِ سنّىِ عثمانى رضايت نمىدادند . نادر از مير محمّد حسين خاتون آبادى خواست تا به كفرِ عثمانيها و اباحه خونشان فتوى دهد و لى خاتون آبادى چُنين نكرد.1 - نامِ اصلىِ اين بخشِ اثر ، الكواكب المنتثرة است ، نه آنگونه كه در طبعِ آقاى منزوى آمده ، به صورتِ الكواكب المنتشرة . اين نكته را نخستين بار حضرت علاّمه استاد حاج سيّد محمّدعلى روضاتى به راقم يادآور شدند و بعدها هم بارها در نوشتارهاىِ استاد حاج سيّد احمد حسينى اشكورى بدين صورتِ اصيل و صحيحِ اسم ، باز خوردم . 2 - الكواكب المنتثرة ، ص 198 ـ 200 .
