فصل
در توضيح اشكالى كه برهان الدين شافعى در سيره اشاره به آن كرد و در جواب ، به مسامحه گذراند و آن اين است كه اكثر علماء فريقين ، در سياق تاريخ ولادت آن جناب صلىاللهعليهوآله ذكر كردند كه حمل آمنه به آن جناب ، در ايّام تشريق بود در منا ، نزد جَمَره وسطاى ، و به اجماع اماميه و اشهر نزد اهل سنّت ، چنانچه گذشت ، ولادت در ربيع الأول بود. اين ربيع ، اگر ربيع همان سال است ، مدّت حملْ سه ماه باشد ، و اگر ربيع سال بعد از آن باشد ، زمان مكثْ پانزده ماه شود و در نزد اماميه ،مدت حمل از شش ماه و كمتر و از يك سال بيشتر نشود ، و اهل سنّت ، از اين اشكال آسودهاند ؛ چه ، ايشان تا چهار سال هم تجويز كنند كه طفل در شكم مادر بماند و اصحاب ما از آن ، چند جواب دادند: اوّل التزام به يكى از آن دو شق و بودن آن از خصايص و خوارق عادات آن حضرت ، چنانچه شيخ حسين بن عبد الصمد ، در وصول الأخيار 1 از بعضى نقل كردند و شيخ طريحى در مجمع البحرين 2 احتمال داده.1 - وصول الأخيار ، ص40. 2 - مجمع البحرين ، ذيل شرق.