شیعه در هند نسخه متنی

آوردند. و اين امر
به سبب نفوذ (تاج خاتون)
همسر سلطان
معروف به بيهقى بيگم بر شوهرش بود. او ت
ا سن پيرى سلطان
زنده بود و تواناييهاى فكرى وى
سرمايه با ارزشى براى سلطان زين العابدين به حساب مى
آمد(1).
پس از مرگ سلطان زين العابدين
خاندان شاه مير به افول گراييدند. جانشين وى
(حيدر شاه) (1470 ـ 1472م.)
ميخواره بود. پسر و جانشين حيدر
يعنى (حسن شاه) (1472 ـ 1484م.) نيز ميخواره و زن باره بود. با اين حال
وى
(حسن شاه)
طرفدار سياست همزيستى مسالمت آميز با ساير طوايف مذهبى بود كه اين خط مشى را سلطان زين
العابدين مطرح كرده بود. او پدر زن خود
(سيد حسن بيهقى) را
كه داماد سلطان زين العابدين بود
به نخست
وزيرى خود منصوب كرد. سيد حسن
(بلتستان) را كه قبلاً سلطان شهاب الدين
آن را در سال (1354 ـ 1373م.) فتح
كرده بود اما مستقل شده بود
مجدداً تسخير كرد. فتح قبلى بلتستان به وسيله سلطان زين العابدين
نيز
كوتاه مدت بود. به هر حال
اعيان و رجال كشمير با وى همكارى نكردند. سيد حسن در اثر شرابخوارى و عياشى
مُرد و دختر وى
پسر هفت ساله اش (محمد شاه) (1484 ـ 1486م.) را جانشين پدرش كرد و اداره حكومت دوباره به دست
جد مادرى وى افتاد. (محمد شاه)
شديداً طرفدار احكام مذهب تسنّن بود و هيچ اعتنايى به مخالفت كشميرى
ها نداشت. سادات
رهبرشان
سيد حسن را حمايت كردند
ولى در سركوبى قيامهاى محلى موفق نشدند. آنان شج
اعانه جنگيدند
ولى پى در پى شكست خوردند و مجبور شدند در سال 1484 ميلادى كشمير را ترك كنند از اين رو
خانقاه ميرسيدعلى همدانى در آتش سوخت و رهبران كشميرى براى كسب قدرت
به تلاش پرداختند. و زوال سلسله
شاه مير
حتمى شد. در اوايل حكومت (فتح شاه) (1486 ـ 1493م.)