شیعه در هند نسخه متنی

تحسين كرد و به وى لقب (خانِ خانان) داد. و پنج هزار سوار با دو فيل
تحت فرمان
دو فرمانده افغانى به نامهاى (عادل خان) و (حسين خان) قرارداد
تا كشمير را از چنگال ميرزا حيدر به در
آورند.
در اوت 1541 ميلادى ارتش قوى كاجى چاك و متحدين افغانى او از ميرزا حيدر شكست خوردند و آنان ناگزير به
دهلى گريختند. كاجى چاك يك بار ديگر براى بيرون راندن مغولان از كشمير
دعوت عمومى به عمل آورد
ولى
باز شكست خورد و به بلنديهاى (پنجاب) گريخت. و سرانجام
در سپتامبر 1544ميلادى در (سنا) مُرد(1). جنگجويى
خستگى ناپذير و فرماندهى متنفذ بود. ارادت او به تشيع
موجب شد چاكها نيز
شيعيان مخلصى شوند.
ميرزا حيدر
در زمان حيات كاجى چاك با شيعيان و نوربخشيها به نرمى رفتار مى كرد. او قبر ميرشمس الدين
را به همراه (راجه چاك)
زيارت كرد. او با احترام وارد مرقد شد و فاتحه خواند. طبق نظر مؤلف (بهارستان
شاهى)
تواضعى كه ميرزا حيدر نشان داد براى خوشايند راجى چاك بود. پس از قيام راجى چاك در سال
1543ميلادى
و مرگ كاجى چاك
ميرزا حيدر دوباره
ماهيت اصلى و حقيقى خود را به عنوان يك ناصبى متعصب و يك
مغولى توسعه طلب و لجوج نشان داد(1). طرفداران حضرت على و اهل بيت ـ عليهم السلام ـ به طور وحشيانه
كشتار شدند. خانقاه ميرشمس الدين ويران شد. (شيخ دانيال)
پسر مير
به (اسكردو) گريخت
ولى دستگير شد و
در حدود يك سال
در زندان بود و شكنجه مى شد. طبق نوشته بهارستان شاهى
با تطميع افراد غير متدين و
فاسد و دادن رشوه به آنان
شهادتهاى دروغ از آنان گرفته شد. شيخ دانيال متهم شد كه به سه خليفه اول و
(عايشه) ناسزا گفته است. (قاضى حبيب)
(ابراهيم) و (عبدالغفور) حكم اعدام او را صادر كردند. يكى از
دوستان ميرزا به نام (ملاعبدالله) به او اصرار كرد كه از كشتن شيخ دانيال صرف نظر كند
ولى ميرزا حيدر
اين خواسته را رد كرد و
گفت: مصلحت حكومت
اقتضا مى كند كه شيخ دانيال اعدام شود. شيخ دانيال در 24 صفر 957 قمرى (14 مارس 1550م.)
اعدام شد. يكى از شاگردان او مخفيانه