در متون دينى از عوامل مختلفى به عنوان موجبات پيدايش، ثبات و كمال ايمان نام برده شده است. بخشى از آنها ماهيت معرفتى دارند; مانند علم، عقل و فقاهت در دين كه مقدمات نظرى ايمان را فراهم مى سازند و در علم كلام فراهم مى آيند. دسته اى ديگر نوعى صفت و ملكه نفسانى هستند; مانند تقوا، دوستى و دشمنى در راه خدا، صبر، حلم، توكّل، رضا و... . پاره اى نيز مربوط به حوزه رفتار آدمى اند; مانند انفاق، اهتمام به نماز، احسان به ديگران، خوددارى از گناهان و... .
اين كه معارف نظرى خاص ـ مانند فقاهت در دين، صفات مختلف نفسانى و اعمال و رفتارهاى شخصى انسان ـ مى تواند در ايمان آفرينى و تثبيت و تكميل آن مؤثر باشد، منافاتى با اين حقيقت ندارد كه ايمان به نوبه خود زمينه انجام عمل صالح را فراهم مى آورد و موجبات پيدايش بسيارى از صفات و ملكات نيكوى نفسانى است، و حتى باعث پيدايش برخى معارف نظرى در انسان مى گردد; زيرا ميان حوزه هاى سه گانه وجود آدمى، تأثير و تأثر متقابل برقرار است. بنابراين ايمان به عنوان يك حالت نفسانى روشنگر، هم بر روى حوزه هاى ديگر تأثير مى گذارد و هم از آنها تأثير مى پذيرد.
لطفا نظرات و پيشنهادات خود را در قسمت مطرح كنيد.
E-mail:info@maarefsite.com 2003 al-shia group. All rights reserved.