عن الفساد (1) ، چرا در نسلهاي گذشته يك عده مردم صاحب مايه ( مايه عقلي ، فكري ، روحي ) نبودند كه با فسادها مبارزه كنند تا در نتيجه اين ملتها در اثر فسادها تباه نشوند ، منقرض و هلاك نشوند ؟ درباره قوم ديگر مي فرمايد : كانوا لا يتناهون عن منكر فعلوه لبئس ما كانوا يفعلون ( 2 ) ، اينها بدبخت و بيچاره شدند ، به هلاكت رسيدند ، از ميان رفتند . چرا ؟ چون نهي از منكر نمي كردند ، با فساد مبارزه نمي كردند و بسيار بد مي كردند . خطاب به مسلمانان مي فرمايد : ولتكن منكم امه يدعون الي الخير و يامرون بالمعروف و ينهون عن المنكر و اولئك هم المفلحون ( 3 ) ، بايد در ميان شما يك امت ، يك جمعيت كارش امر به معروف و نهي از منكر باشد . [ اين معني در صورتي است كه ] " من " را " من " تبعيضي بگيريم .
اگر طور ديگر تفسير كنيم معنايش اينست : از شما امت چنين امتي بايد ساخته شود . يعني همه شما بايد چنين امتي باشيد ( امر به معروف و نهي از منكر كنيد ) . هر دو تفسير درست است و با هم منافات ندارند . چون امر به معروف و نهي از منكر ، يك وظيفه عمومي است براي همه مردم ، و وظيفه خاصي استبراي يك طبقه معني كه از حد عامه مردم بيرون است . بايد از ميان شما چنين جمعيتي باشد يا بايد شما امت ، چنين امتي باشيد كه كارتان دعوت به خير ( امر به معروف ) و نهي از منكر باشد و اولئك هم المفلحون ، تنها چنين امتي كه در ميان آنها
1 - سوره هود ، آيه . 116
2 - سوره مائده ، آيه . 79
3 - سوره آل عمران ، آيه . 104