صفحهى 332
خ 209 1 و 2 آخرت خود را فرآهم آورى)
3- نكوهش از رهبانيّت و ترك دنيا يا عدىّ نفسه لقد استهام بك الخبيت من ذلك (اى دشمنك جان خود، شيطان در تو حلول كرده است) خ 209 3
4- مسئوليت مهم رهبرى ويحك، إنّى لست كأنت... كيلا يتبيّغ بالفقير فقره خ 209 4 (واى بر تو من مثل تو نيستم... من ساده زيست هستم كه فقر و تهيدستى براى فقرا سخت نباشد)
1- انواع روايت در ميان مردم إنّ فى أيدى النّاس حقّا و باطلا خ 210 1 و 2 (همانا در دست مردم حق و باطل قرار دارد)
2- راويان دروغ پرداز در زمان رسول خدا (صلّى الله عليه وآله وسلّم) و لقد كذب على رسول اللَّه (صلّى الله عليه وآله وسلّم) على عهده خ 210 1 و 2 (در زمان رسول خدا (صلّى الله عليه وآله وسلّم) به دروغ از طرف پيامبر (صلّى الله عليه وآله وسلّم) حديث نقل مىكردند)
3- مجازات اخروى دروغپردازى حتّى قام خطيبا فقال: من كذب علىّ متعمّدا خ 210 2 (رسول خدا (صلّى الله عليه وآله وسلّم) ايستاد و خطبه خواند و فرمود: هر كس از روى عمد به من دروغ