صفحهى 339
خ 216 7 تا 9 استقامت و پايدارى مردم)
8- ره آورد ظلم رعيّت به رهبر و إذا غلبت الرّعيّة و اليها، أو أجحف الوالي برعيّته خ 216 10 و 11 (پس هرگاه مردم بر زمامدار غلبه كنند يا زمامدار به مردم ستم كند نابود مىشوند)
9- ره آورد شوم هرج و مرج طلبى اختلفت هنالك الكلمة و ظهرت معالم الجور خ 216 10 تا 12 (آن گاه وحدت كلمه از بين مىرود، و نشانههاى ستمكارى آشكار مىشود)
10- تبليغ از حقوق اجتماعى و لكن من واجب حقوق اللَّه على عباده النّصيحة خ 216 14 (يكى از حقوق واجب الهى بر بندگان پند و اندرز دادن است)
11- برخى از ارزشهاى اجتماعى فعليكم بالتّناصح فى ذلك... أو يعان عليه خ 216 12 تا 16 (بر شما باد كه همديگر را نصيحت كنيد... و يارى رسانيد)
12- اخلاق ناپسند رهبرى و إنّ من أسخف حالات الولاة حبّ الفخر خ 216 18 تا 20 (يكى از پستترين حالات زمامداران فخر فروشى است)
13- نهى از چاپلوسى و ثناگوئى فلا تثنوا علىّ بجميل ثناء خ 216 21 و 22 (پس شما سعى نكنيد كه مرا با الفاظ زيبائى بستائيد)