ترجمه تفسیر طبری

‌صفحه‌ى 6

كردند، از شهر بخارا «1» چون فقيه ابو بكر بن احمد بن حامد و چون خليل بن احمد السجستانى، و از شهر بلخ ابو جعفر بن محمد بن على، [و] از باب الهندو «2» فقيه الحسن بن على مندوس را «3» و ابو الجهم خالد بن هانى المتفقّه را، و [هم ازين گونه‏] «4» از شهر سمرقند و از شهر سپيجاب و فرغانه و از هر شهرى كه بود در ما وراء النّهر و همه خطها بدادند بر ترجمه اين كتاب كه اين راه راست است.

پس بفرمود امير سيّد ملك مظفر ابو صالح اين جماعت علما را تا ايشان «5» از ميان خويش هر كدام فاضل‏تر و عالم‏تر اختيار كنند تا اين كتاب را ترجمه كنند. پس ترجمه كردند [و از جمله اين مصحف اسنادهاى دراز بيفكندند و اقتصار كردند بر متون اخبار] «6» و اين را بيست مجلّد ساختند، از جمله اين چهارده مجلّد فرو نهادند هر يكى نيم سبع، تا جمله «7» همه تفسير قرآن باشد از پس وفات پيغامبر (عليه السلام) تا آن گه كه محمد بن جرير ازين جهان بيرون شد و آن اندرسال سيصد و چهل و پنج بود از هجرت پيغامبر (عليه السلام)، و شش مجلد ديگر فرو نهادند تا اين بيست مجلد تمام شد. و تفسير قرآن و قصّه‏هاى ياران پيغامبر كه بودند از پس او، و قصه‏هاى اميران مؤمنان كه بودند تا بدين وقت ياد كرديم اندر هفت‏

_______________

(1) چون ابو بكر محمد بن الفضل الامام، و چون ابو بكر محمد بن اسمعيل الفقيه، و (پا)

(2) باب الهند (پا. صو)

(3) مندوست الفقيه (پا).

(4) (پا. صو).

(5) پس بيرون آمد فرمان امير سيد ملك مظفر بر دست كسهاى او و نزديكان او و وزيران او و بر زبان خاصه او و خادم او ابو الحسن فائق الخاصه سوى اين جماعت مردمان و اين علما تا ايشان ... (پا)

(6) (پا).

(7) ... اين چهارده مصحف فرونهادند تفسير قرآن از اول كون عالم تا آن وقت كه پيغامبر ما ازين جهان بيرون شد و وحى از آسمان گسسته شد تا اين وقت اين چهارده مصحف فرو نهادند هر مصحفى نيم هفت يك، تا جمله ... (پا).