احتمال داد که نتوانسته است وحي خود را از دستبرد شياطين و تاثير عوامل سهو و نسيان، حفظ کند. 1. قرآن مجيد در اين باره مي فرمايد: «عالم الغيب فلا يظهر علي غيبه احدا. الا من ارتضي من رسول فانه يسلک من بين يديه و من خلفه رصدا. ليعلم ان قد ابلغوا رسالات ربهم و احاط بمالديهم و احصي کل شي عدداا» (سوره جن- آيه

26-28). ، چنانکه تا توجه به حکمت الهي نمي توان پذيرفت که نخواسته است پيام خود را مصون از خطا بدارد. 2. ليهلک من هلک عن بينة و يحيي من حي عن بينة (سوره انفال- آيه 42) بنابراين، مقتضاي علم و قدرت و حکمت الهي آن است که پيام خود را سالم و دست نخورده به بندگانش برساند و بدين ترتيب؛ مصونيت وحي با برهان عقلي، ثابت مي شود.

با اين بيان، مصونيت فرشته يا فرشتگان وحي و نيز مصونيت پيامبران در مقام دريافت وحي، و همچنين عصمت آنان از خيانت عمدي يا سهو و نسيان در مقام ابلاغ پيام الهي، به اثبات مي رسد.

و از اينجا نکته تاکيدات قرآن کريم بر امين بودن فرشته وحي و نيرومندي وي بر حفظ امانت الهي و دفع تصرفات شياطين و امين بودن پيامبران و بطور کلي تاکيد بر حراست وحي تا هنگام رسيدن به مردم، روشن مي شود. 3. سوره شعراء: آيه 193، سوره تکوير: آيه 21، سوره اعراف: آيه 68، سوره شعراء: آيات 107، 125، 143، 162، 178، سوره دخان: آيه 18، سوره تکوير، آيه 20، سوره نجم: آيه 5، سوره الحاقه: آيه

44-47، سوره جن: آيه

26-28.

ساير موارد عصمت

عصمتي که بر اساس برهان مزبور، براي فرشتگان و انبياء عليهم السلام ثابت مي شود اختصاص به تلقي و ابلاغ وحي دارد، ليکن موارد ديگري براي عصمت هست که با اين برهان، ثابت نمي شود و آنها را مي توان به سه دسته، تقسيم کرد: يک دسته، مربوط به عصمت فرشتگان است، و دسته ديگر مربوط به عصمت پيامبران، و دسته سوم مربوط به عصمت بعضي ديگر از انسانها مانند ائمه معصومين عليهم السلام و حضرت مريم و حضرت فاطمه زهراء سلام الله عليهما.

در مورد عصمت فرشتگان در غير تلقي و ابلاغ وحي، دو مساله را مي توان مطرح ساخت:

1. قرآن مجيد در اين باره مي فرمايد: «عالم الغيب فلا يظهر علي غيبه احدا. الا من ارتضي من رسول فانه يسلک من بين يديه و من خلفه رصدا. ليعلم ان قد ابلغوا رسالات ربهم و احاط بمالديهم و احصي کل شي عدداا» (سوره جن- آيه

26-28).
2. ليهلک من هلک عن بينة و يحيي من حي عن بينة (سوره انفال- آيه 42) بنابراين، مقتضاي علم و قدرت و حکمت الهي آن است که پيام خود را سالم و دست نخورده به بندگانش برساند و بدين ترتيب؛ مصونيت وحي با برهان عقلي، ثابت مي شود.

با اين بيان، مصونيت فرشته يا فرشتگان وحي و نيز مصونيت پيامبران در مقام دريافت وحي، و همچنين عصمت آنان از خيانت عمدي يا سهو و نسيان در مقام ابلاغ پيام الهي، به اثبات مي رسد.

و از اينجا نکته تاکيدات قرآن کريم بر امين بودن فرشته وحي و نيرومندي وي بر حفظ امانت الهي و دفع تصرفات شياطين و امين بودن پيامبران و بطور کلي تاکيد بر حراست وحي تا هنگام رسيدن به مردم، روشن مي شود. 3. سوره شعراء: آيه 193، سوره تکوير: آيه 21، سوره اعراف: آيه 68، سوره شعراء: آيات 107، 125، 143، 162، 178، سوره دخان: آيه 18، سوره تکوير، آيه 20، سوره نجم: آيه 5، سوره الحاقه: آيه

44-47، سوره جن: آيه

26-28.