با نظر به عظمت مقام انسانى دودمان امير المؤمنين كه در زمان پيامبر اسلام بوده و محبت بر آن بعنوان پاداشى براى رسالت پيامبر در قرآن مجيد تذكر داده شده است ، روشن ميشود كه محبت و دفاع اهل البيت ( دودمان ) امير المؤمنين عليه السلام از وى ، مستند به پديده عاطفى معمولى نبوده است ، مانند دفاع فاطمه زهرا سلام اللّه عليها از امير المؤمنين كه به محكمترين دلايل مستند ميباشد . در مجلد دوم از اين تفسير بحثى درباره اهل بيت طهارت و عصمت مطرح نموده ايم مراجعه شود . مطلبى كه در اين مورد قابل توجه است اينست كه حمايت كنندگان و مدافعان امير المؤمنين در مسئله زمامدارى پس از پيامبر اكرم ، شخصيت هايى ديگر نيز بوده اند ، مانند سلمان فارسى ، ابوذر غفارى عمار بن ياسر ، مقداد بن اسود كندى و ابو ايوب انصارى ، مالك اشتر و چند صحابه اى ديگر از عظماى پيشتازان اسلامى . با اينحال چرا امير المؤمنين دفاع كنندگان از خود را به دودمان عصمت منحصر فرموده است ؟ پاسخ اين سئوال اينست كه اين عده انگشت شمار بقدرى به مقام شامخ امير المؤمنين ( ع ) ارادت و [ 251 ] عشق ميورزيدند كه مانند اهل بيت و دودمان طهارت بودند . چنانكه در رواياتى معتبر درباره سلمان به اين ارتباط و منزلت اشاره شده است :
سلمان منّا اهل البيت ( سلمان از ما اهل بيت است )
23 و لم يبايع حتّى شرط ان يؤتيه على البيعة ثمنا فلا ظفرت يد البائع و خزيت امانة المبتاع ( عمرو بن العاص [ در بيعتى كه با معاويه كرده است ] شرط نموده است كه معاويه قيمتى به آن بيعت بپردازد ، پيروز مباد دست اين بيعت كننده خود فروش و رسواى و پوچ باد امانت آن زورگويى كه از چنان مرد خود فروش بيعت گرفته است .