چه از نظر ارزيابى مال و چه از جنبه عينى آن . اما از نظر ارزيابى مال ، جاى ترديد نيست كسى كه در راه سعادت مردم و تقليل دردهاى آنان قدم بر ميدارد ، عظمت و ارزش جانهاى آدميان براى او بقدرى با اهميت جلوه ميكند كه حتى يك ريال اضافه بر ضرورتهاى زندگى را ، زياد مى بيند . و آنچه را كه در اختيار دارد ، بسيار فراوان و با ارزش مى بيند ، زيرا با همان مقدار اندكش ، ممكن است احتياجات بزرگى را بر طرف بسازد . [ 86 ] و اما افزايش مال از نظر موجوديت عينى ، روشن است كه وقتى توجه به دردهاى مردم و اقدام به مرتفع ساختن آنها براى يك انسان حياتى تلقى ميشود ، بيماريهاى روانى و اضطرابات و تشويش هاى مغزى ناشى از خود خواهى ها و سودجوئى هاى او بر طرف ميگردد . اگر انديشه چنين شخصى در مسائل مالى فعاليت كند ، بطور طبيعى موفق خواهد گشت و اگر در مديريت بينديشد ، انديشه هايش نتيجه بخش خواهد بود .