منابع معتبر اسلامى درباره نتايج دنيوى و اخروى سودمند بودن به انسانها ، مطالب فوق العاده با اهميتى را گوشزد كرده است كه يكى از آنها روايت بسيار معروفى است كه از پيامبر اكرم ( ص ) [ 87 ] نقل شده است :
الخلق كلّهم عيال اللّه و احبّهم اليه انفعهم لهم ( خلق همه بمنزله خاندان خدايند ، محبوب ترين مردم در نزد خداوند سودمندترين مردم به خلق ميباشد ) اين يك حقيقت قطعى است كه اگر سود رسانيدن به مردم ، نه از روى احساسات و عواطف خام و نه از روى رسيدن به خود خواهى ها و شهرت اجتماعى ، بلكه با استناد به شناخت هويت واقعى انسان كه شعاعى از خورشيد عنايات الهى است ، آن رشد و كمال را نصيب آدمى مينمايد كه از وارد كردن ضرر بر مردم اجتناب ميورزد و هر روزى كه عمر خود را سپرى ميكند ، با عظمت خداوندى و محبت او بر انسانها و سلطه و احاطه مطلقه او بيشتر آشنا ميشود ، در نتيجه لحظات عمرش را بدون احساس مسئوليت و انجام وظيفه از دست نميدهد ، چنين « حيات معقول » آسانى محاسبه روز قيامت را مانند يك معلول بدنبال علت كامل خود ميآورد .