هر انسانى سعى دارد تا از ديگران پيشى گيرد و امتيازاتى به دست آورد حس مسابقه و سرعت گرفتن ''تفوق طلبى'' يك احساس ظريف و زيباى روح آدمى است كه عامل اصلى تحرك و تلاش است.
هر انسانى بايد تلاش كند كه از ديگران در علم و دانش و ارزشها سبقت گيرد، و نسبت به آنانكه از او برترند،پيشى گرفتند بايد احساس محبت كند، و با خود بيانديشد كه چرا نتوانست چونان انسانهاى برتر و ممتاز به مراحل نهائى تكامل رسد كه اين غبطه خوردن است كه بگويد:
اى كاش من هم مانند آزادگان و سرفرازان موفق بودم!! اما اگر اين غريزه هدايت نشود انسان دچار حسادت مى گردد، و در حسادت انواع دشمنى ها شكل مى گيرد كه مى گويد
چرا بايد ديگران از من بهتر باشند؟
چرا بايد ديگران پيشرفت كنند؟