بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ
شخصى بنام اسماعيل بن رجا گويد: اميرالمؤمنين عليه السلام مشغول سخنرانى بود و از حوادث آينده سخن مىگفت و پيشگوئى مىكرد كه ناگاه جوانى بنام اعشى برخاست و گفت: يا اميرالمؤمنين چقدر سخن شما به خرافات شبيه است
حضرت فرمود: اى پسر اگر تو در اين سخن به خطا رفته باشى خداوند به وسيله جوان ثقيف به تو ضربه زند، آنگاه حضرت ساكت شد. گروهى از مردم كه پاى منبر بودند پرسيدند: يا اميرالمؤمنين جوان ثقيف كيست
فرمود: جوانى كه بر اين شهر (كوفه) مسلّط شود، شود، هيچ حرمتى براى خداوند باقى نگذارد مگر آنكه آن را نابود كند، و گردن اين جوان را با شمشير خواهد زد!
پرسيدند: او چند سال حكومت مىكند؟ فرمود: بيست سال اگر برسد! گفتند مىميرد يا كشته مىشود، فرمود: در بستر به واسطه مرضى كه در شكم اوست از زيادى آنچه از درونش خارج مىشود خواهد مرد.
رواى گويد: به خدا قسم با دو چشم خود ديدم اعشى را در ميان اسيرانى كه از سپاه عبدالرحمن بن محمد گرفته بودند، در مقابل حجاج ايستاده بود، حجاج او را سرزنش كرد و به او گفت: آن شعرى كه در آن عبدالرحمن را به جنگ تشويق مىكردى بخوان، سپس در همان مجلس فرمان داد تا گردن او را قطع كردند. (194)
در مورد حجاج و جنايات وى و تحقق پيشگوئيهاى ديگر حضرت بعدا سخن خواهيم گفت.