بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ
مؤلف گويد: شهر بغداد در سال 135 هجرى به دستور منصور دوانيقى خليفه عباسى ساخته شد زيرا منصور نمى خواست در كوفه اقامت كند و از اهالى آنجا ناراضى بود زيرا سپاهيان را منحرف مىكردند، گويند در آن زمان كه به دنبال سرزمينى براى بناى شهرى جديد مىگشت، يكى از لشكريان او در مدائن مريض شد و آنجا ماند، دكترى كه او را معالجه مىكرد از او در مورد حركت منصور پرسيد، آن سرباز گفت: منصور به دنبال جايگاهى براى ساختن شهرى جديد است.
دكتر گفت: ما در كتاب خود مىيابيم كه مردى بنام مقلاص شهرى ميان دجله و فرات بنا مىكند بنام زوراء... وقتى آن سرباز اين خبر را به منصور داد او گفت:
به خدا سوگند كه نام من در بچگى مقلاص بود بعدا به فراموشى سپرده شد، آنگاه بعد از مشورت در مورد شرائط آب و هوائى و اقتصادى و نظامى و امور ديگر شهر را بنا كرد. (207)
حضرت امير عليه السّلام در يك پيشگوئى كه از خلفاى بنى عباس نام برد و ما آن را بعدا ذكر مىكنيم از منصور به مقلاص تعبير نموده است.(208)
امام صادق عليه السّلام فرمود: اميرالمؤمنين به زمين بغداد عبور كرد فرمود: نام اين زمين چيست گفتند: بغداد، فرمود: اينجا شهرى بنا مىشود آنگاه صفات آنرا بيان نمود، گويند: تازيانه حضرت (در اينجا) از دست مباركش افتاد، حضرت از نام اين سرزمين پرسيد گفتند: نامش بغداد است. فرمود: اينجا بنا مىشود و به مسجد تازيانه نامگذارى مىشود. (209)