آگاهى حضرت از عاقبت ابن كوا

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ

مردى به نام ابن كوّا از اميرالمؤمنين عليه السلام در مورد اين آيه مباركه «قل هل اءنبؤكم بالاءخسرين اعمالا»(333) سئوال نمود، حضرت فرمود: اينها اهل كتاب هستند زمانى بر حق بوده سپس در دين خود بدعت گذاردند و گمان مىكنند كه كار نيكى انجام داده اند.

سپس حضرت از منبر فرود آمده و دست خود را بر كتف ابن كوا زده فرمود:

اى ابن كوّا اهل نهروان نيز از ايشان دور نيستند! او گفت: اى اميرالمؤمنين من غير از شما را نمى خواهم و از ديگرى (مخالفين) سئوال نمى كنم (شما را امام مىدانم) اصحاب گويند: در جنگ نهروان، ابن كوّا جزء خوارج (سپاه دشمن) ديدند كه بر عليه حضرت مىجنگيد، يكى به او گفت: مادرت به عزايت نشيند، تو آن زمان از اميرالمؤمنين سئوال مىكردى و امروز با او جنگ مىكنى

در اين ميان مردى بر او حمله كرد و با ضربه نيزه او را به جهنم واصل كرد.(334)