بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ
ميثم تمار مىگفت: به خدا قسم البته البته اين امت پسر پيامبر خود را در روز دهم محرم خواهند كشت و آن روز را روز بركت مىنامند و اين مطلب واقع خواهد شد و در علم خداوند ثبت است.
سپس افزود: بدان كه اين خبر عهدى است كه اميرالمؤمنين به من نموده و خبر داده است كه در قتل او تمام اشياء حتى وحشيهاى بيابان و ماهيان دريا و مرغان آسمان و خورشيد و ماه ستارگان و آسمان و زمين و مؤمنين از جن و انس و تمامى ملائكه آسمانها و زمين و رضوان (كليددار بهشت) و مالك (نگهبان جهنم) و حاملان عرش گريه مىكنند، و از آسمان خون و خاكستر ببارد!
سپس افزود: لعنت خداوند بر قاتلين حسين عليه السّلام واجب شده همچنان كه بر مشركين و يهود و مجوس و نصارى واجب شده است.
جبلة (راوى خبر از ميثم) گويد: گفتم: اى ميثم چگونه مردم آن روز را روز بركت مىدانند؟ ميثم گريست و گفت: مىپنداريد كه توبه حضرت آدم در آن روز قبول شده است با آن كه خداوند توبه او را در ذى الحجه پذيرفت، و مىپندارند كه توبه داود در آن روز پذيرفته شده با آن كه آن نيز در ذى الحجة بوده است.
مى پندارند يونس در آن روز از شكم ماهى رهائى يافت با آنكه خداوند او را در ذى الحجة نجات داد. مىپندارند كشتى نوح در آن روز بر (كوه) جودى آرام گرفت در حالى كه استقرار آن در ذى الحجة بوده، مىپندارند خداوند در آن روز دريا را براى بنى اسرائيل شكافت و حال آنكه آن در ماه ربيع الاول بوده است.
اى جبله بدان كه حسين بن على سرور شهيدان است و براى اصحاب او در قيامت درجه اى (بس عظيم) است. اى جبله وقتى خورشيد را قرمز مانند خون تازه يافتى بدان كه سيدالشهداء كشته شده است.
جبله گويد: روزى از منزل كه بيرون آمدم ديدم خورشيد چون قطعه هاى سرخ گشته است ناله كردم و گريستم و گفتم: به خدا قسم سرور ما حسين بن على كشته شد.(360)