بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ
امام صادق عليه السّلام از پدران بزرگوار خويش روايت كند كه در زمان حضرت امير عليه السّلام آب فرات (طغيان نموده) زياد شد، حضرت با دو فرزندش حسن و حسين عليه السّلام سوار بر مركب شده از كنار طايفه بنى ثقيف عبور نمود، به مردم خبر رسيد كه حضرت على براى فرو نشاندن آب فرات مىآيد، حضرت فرمود:
به خدا قسم من و اين دو پسرم حتما كشته خواهيم شد و خداوند مردى از اولاد مرا در آخر الزمان برانگيزد تا خونخواهى ما كند، آن مرد (حضرت مهدى عجل الله تعالى فرجه الشريف براى شناخت اهل باطل و گمراهى غايب مىشود (غيبتش چنان طولانى گردد كه) شخص نادان گويد: «ماللّه فى آل محمد من حاجة! خدا را با آل محمد صلّى الله عليه وآله وسلّم كارى نيست.» (يعنى در اثر طولانى شدن زمان غيبت حضرت مهدى عجل الله تعالى فرجه الشريف عده اى ماءيوس مىگردند و مىگويند: اگر خداوند برنامه اى توسط حضرت داشت انجام مىداد.)