بازشو، تنگ شو، فراخ شو

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ

هارون بن عنتره از پدرش روايت كرده و گفت:

بارها اميرالمؤمنين عليه السّلام را ديدم كه انگشتان خود را مشبك مىساخت (انگشتان يك دست را در دست ديگر فرو برده و دوبار به سر انگشتان برمى گرداند) و مىفرمود:

بازشو، تنگ شو، فراخ شو، سپس فرمود: شتاب كنندگان (در امر ظهور) هلاك شدند و آنانكه نزديك مىشمارند نجات يافتند. و سنگ ريزه بر سر ميخ آنها به جاى مانده (كنايه از قدرت و تسلط كامل كه برطرف كردن آن نشايد.)

سوگند مىخورم به خداوند از روى راستى كه همانا پس از اندوه و غم، فتح و گشايش شگفت آورى است.(407)