بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ
در جنگ جمل وقتى لشكر عايشه شكست خورد حضرت دستور داد ندا كردند: فراريان را تعقيب نكنيد، مجروحان را نكشيد، هر كه درب خانه را بست در امان است.
اما در جنگ صفين حضرت مهاجمان و فراريان و مجروحان را مىكشت، در روايات آمده است كه از علت اين دو روش گوناگون سؤال مىكردند و چه بسا برخى مخالفين اعتراض هم مىنمودند، يحيى بن اكثم از امام هادى همين را پرسيد حضرت فرمود:
اما نسبت به اهل جمل، آنها چون پيشوايانشان (طلحة و زبير) كشته شده بودند و ديگر كانونى نداشتند كه در آن محور اجتماع كنند، هنگام عقب نشينى فقط به منازل خود مىرفتند و از جنگ كناره گيرى مىكردند، لذا حكم آنها اين است كه نبايد با آنها كار داشت.
اما سپاه معاويه وقتى عقب نشينى مىكردند، دوباره گرداگرد پيشواى خود و لشكريان آماده مىرفتند و او براى آنها اسلحه و مهمات تدارك مىديد و به آنها جايزه مىداد، مجروحين و بيماران را مداوا مىكرد و آنها را دوباره به جنگ مىفرستاد، لذا حكم آن دو و با هم يكسان نبود.الحديث.(105)