فرهنگ نامه مهدویت

خدامراد سلیمیان‏

نسخه متنی -صفحه : 201/ 136
نمايش فراداده

« ق »

قائم‏عليه السلام

با مراجعه به روايات مربوط به حضرت مهدى‏عليه السلام، مى‏توان با صراحت تمام گفت: هيچ لقبى به اندازه لقب «قائم» براى آن حضرت استعمال نشده است. گويا از آنجايى كه قيام حضرت مهدى‏عليه السلام، درخشان‏ترين فصل حيات آن حضرت است؛ اتصاف به اين صفت و لقب همواره در كلام معصومين‏عليهم السلام مورد تصريح قرار گرفته است.

بنابراين مهمترين علت ناميدن آن حضرت به «قائم»، آن است كه وى در برابر اوضاع سياسى و انحرافات دينى و اجتماعى، بزرگ‏ترين قيام تاريخ انسانى را رهبرى خواهد كرد.(733)

البته مى‏توان تمامى ائمه‏عليهم السلام را قائم دانست؛ اما ويژگى‏هاى قيام امام مهدى‏عليه السلام، آن حضرت را از ديگر امامان‏عليهم السلام ممتاز ساخته است.

درباره وجه قائم ناميدن حضرت مهدى‏عليه السلام به روايات زير نيز مى‏توان اشاره كرد:

ابوحمزه ثمالى مى‏گويد: «از امام باقرعليه السلام سؤال كردم اى فرزند رسول خدا! آيا همه شما قائم [و به پا دارنده ]حق نيستيد؟ فرمود: بلى؛ عرض كردم: چرا حضرت مهدى‏عليه السلام را قائم ناميده‏اند؟ فرمود: هنگامى كه جد من حضرت سيدالشهداء حسين بن على‏عليه السلام شهيد شد، ملائكه به درگاه خداوند ضجه و ناله نمودند و نزد پروردگار شكايت كردند... [تا آنكه فرمود] پس خداى عزوجل امامان از فرزندان حسين‏عليه السلام را به آنان نشان داد و ملائكه از ديدن آنها خوشحال شدند. در آن هنگام ديدند كه يكى از ايشان در حال قيام است و نماز مى‏خواند. پس خداوند عزوجل فرمود: به وسيله اين قائم از آنان (قاتلان حسين) انتقام خواهم گرفت».(734)

از امام جوادعليه السلام پرسيده شد: چرا او را قائم نامند؟ فرمود: «لِاَنَّهُ يَقُومُ بَعْدَ مَوْتِ ذِكْرِهِ وَاِرْتِدادِ اَكْثَرِ القائِلينَ بِاِمامَتِهِ(735)؛ «چون پس از آن قيام كند كه از يادها رفته است و بيشتر معتقدان به امامتش برگشته‏اند.».

اگرچه درپاره‏اى‏ازموارد لقب «قائم» به تنهايى به كار رفته؛ ولى در بعضى از موارد، به كلماتى ديگر اضافه شده كه هر كدام گوياى معنايى خاصّ است.

1. قيام كننده از فرزندانم (القائِمُ مِنْ وُلْدي)

برخى از معصومين‏عليهم السلام اصرار داشته‏اند كه آن قيام كننده را، از فرزندان خود معرفى‏كنند تاكسانى‏كه‏از غيرائمه‏عليهم السلام خود را قائم معرفى مى‏كنند، رسوا شوند.

پيامبر اكرم‏صلى الله عليه وآله فرمود: مَنْ اَنْكَرَ الْقَائِمَ مِنْ وُلْدي‏ فِي زَمانِ غَيْبَتِهِ فَماتَ فَقَد ماتَ ميتَةً جاهِليَّةً»(736)؛ «كسى كه قائم از فرزندان مرا در زمان غيبتش انكار كند به مرگ جاهلى مرده است.»

امام صادق‏عليه السلام فرمود: «اَلقائِمُ مِنْ وُلدي‏ يَعْمُرُ عُمْرَ خَليلِ الرَّحْمنِ...»(737)؛ «قائم از فرزندان من عمر مى‏كند، عمر خليل الرحمان را...».

2. قائم آنان (قائِمُهُم)

اغلب در كلام رسول گرامى اسلام‏صلى الله عليه وآله آن گاه كه ائمه‏عليهم السلام را معرفى مى‏كند و سخن از حضرت مهدى‏عليه السلام به ميان مى‏آورد - از آن حضرت با بيان قيام كننده آنان (اهل بيت‏عليهم السلام) ياد مى‏فرمايد. آن حضرت خطاب به حسين بن على‏عليه السلام فرمود: «تو آقا فرزند آقا هستى. تو امام فرزند امام، حجّت فرزند حجّت و پدر حجّت‏هاى نه‏گانه هستى كه نهمين آنان قائم ايشان است.(738)

گويا پيامبرصلى الله عليه وآله تنها قيام كننده فرزندان امام حسين‏عليه السلام را آخرين ايشان معرفى كرده و تنها قيام كننده راستين را از فرزندان امام حسين‏عليه السلام دانسته است.