از جمله فرقههاى شيعى - كه انحراف آنها به نوعى مرتبط با بحث مهدويّت است - «مغيريه» يا «محمديه» است. اين فرقه از پيروان محمدبن عبداللّه بن حسن بن حسن بن على بن ابىطالباند كه ملقب به «نفس زكيّه» و «مهدى» و «ارقط» (داراى لكه سپيد و سياه در صورت) بود.
آنان كشته شدن او را باور ندارند و مىگويند: وى در كوه حاجر در نجد پنهان است و تا فرمان خدا به وى نرسد، از آنجا بيرون نمىآيد.(891)
مغيرة بن سعيد عجلى به ياران خويش مىگفت: محمدبن عبداللّه بن حسن بن حسن بن على مهدى آينده است؛ زيرا وى همنام رسول خدا و پدرش نيز هم نام پدر پيامبر بود. آنها گمان كردهاند در حديثى از پيغمبر روايت شده كه درباره مهدى فرموده است: «اِنَّ اِسْمَهُ اِسْمي وَ اِسْمَ اَبيهِ اِسْمُ اَبي»؛ يعنى، مهدى هم نام من و پدرش هم نام پدر من است.
محمدبن عبداللّه بن حسن در مدينه دعوت خويش را آشكار كرد و بر مكه و مدينه چيره شد. برادرش ابراهيم بن عبداللّه بصره را گرفت و برادر ديگرش ادريس بن عبداللّه به برخى از شهرهاى مغرب دست يافت؛ پس ابوجعفر منصور خليفه عباسى عيسى بن موسى را با سپاهى انبوه به جنگ او فرستاد. در مدينه نبردى روى داد و محمد در آن جنگ كشته شد. پس از آن منصور عيسى بن موسى را به جنگ ابراهيم بن عبداللّه بن حسن بن حسن گسيل داشت...
گروهى كشته شدن او را راست دانستند و از مغيرة بن سعيد عجلى روى گردانيده، بيزارى جستند و گفتند: سخن وى - درباره محمدبن عبداللّه بن حسن بن حسن مهدى آينده است و خداوند و پادشاه جهان گردد - دروغ است؛ زيرا كه او كشته گرديد و پادشاهى روى زمين را نيافت.
گروهى ديگر در دوستى و پيروى از مغيرة بن سعيد عجلى، استوار مانده، گفتند: محمدبن عبداللّه هرگز كشته نشده و او مهدى آينده است. وى از ديدگان مردمان ناپديد گشته و در كوه حاجر - كه در ناحيه نجد است - پنهان زندگى مىكند.
روزى كه خدا فرمان دهد، از آنجاى بيرون مىشود و پادشاه روى زمين مىگردد. و مردمان در ميان ركن و مقام دست بيعت به او مىدهند و از مردگان هفده مرده زنده مىكند و هر يك از ايشان را حرفى از حروف اسم اعظم مىبخشد و آنان لشكرها مىكشند.(892)
از زمان پيامبر اكرمصلى الله عليه وآله همواره يكى از ويژگىهاى حضرت مهدىعليه السلام - كه در روايات فراوانى نيز به آن تصريح شده - اقتداى حضرت عيسى بن مريمعليه السلام به آن حضرت هنگام ظهور است. برخى از اين روايات چنين است:
1. رسول اكرمصلى الله عليه وآله فرمود: «و از جمله ذريه من مهدى است؛ در آن هنگام كه ظهور كند، عيسى بن مريم براى يارى او نازل خواهد شد. پس مهدى را مقدم داشته، پشت سر او نماز مىگذارد».(893)
2. همچنين آن حضرت به دختر بزرگوار خود فاطمه زهراعليها السلام فرمود:
«وَمِنّا وَاللَّهِ الَّذى لا اِلهَ اِلاّ هُوَ مَهْدِىُّ هذِهِ الاُمَّةِ اَلَّذي يُصَلّي خَلْفَهُ عيسَى بْنُ مَرْيَمَ»؛(894) «اى دخترم! و به خداوندى كه جز او پروردگارى نيست سوگند! مهدى اين امت از ما است؛ همو كه عيسى بن مريم پشت سر او نماز خواهد گذاشت».
اين معنا علاوه بر سخنان پيامبرصلى الله عليه وآله در فرمايش امامان معصومعليهم السلام نيز به چشم مىخورد.(895)
گفتنى است كه يكى از حكمتهاى اين اقتدا، متابعت تمامى مسيحيان از آن پيامبر الهى در اقتدا به حضرت مهدىعليه السلام است.
نيز ] نزول حضرت عيسىعليه السلام ، بيتالمقدس. مقتداى مسيحعليه السلام